·518 syf.····Okunma: 05 Aralık 2021 15:55 𝐕𝐞𝐲𝐚 𝐛𝐞𝐥𝐤𝐢 𝐝𝐞 𝐨𝐳𝐠𝐮𝐯𝐞𝐧 𝐝𝐞𝐧𝐢𝐥𝐞𝐧 𝐬𝐞𝐲 𝐳𝐚𝐭𝐞𝐧 𝐛𝐮𝐲𝐝𝐮: 𝐛𝐢𝐫 𝐫𝐨𝐥.
"Düşmanlar", Marissa Meyer'in "Muhalifler" üçlemesinin 2. kitabı. Seriyi fantastik bilim kurgu kategorisine koyabiliriz. Yazarı "Ay Günlükleri" serisinden tanıyanlar, kahraman- antikahraman olaylarını sevenler ve süper güçler, yıkılmış ülkeler, gelişmiş teknolojiler ilgisini çekenler için uygun olabilecek bir seri.
Ama şunu belirtmeliyim ki ilk kitaptan bile daha durgun, ben şahsen aşırı aşırı olay ve aksiyon sevmesem de karakterlerin süper kahraman olmasından ötürü daha fazla hareket beklediğimi itiraf etmeliyim. Tabii son 100 sayfa için diyecek sözüm yok, çok heyecanlı ve bol atraksiyonluydu. 3. kitabı fazlasıyla merak etmeme yol açtı.
Ama bunun dışında karakterlerin gizemlerinin bir türlü çözülememesi açıkçası beni biraz sıktı çünkü her şey o kadar bariz bir şekilde belli ki bizim için oradaki karakterler için de öyle olmalı diye düşünüyorsunuz. İki ana karakterimiz de çok zeki, düşünceli falan filan ama birbirlerinin kim olduğunu tanımaya gelince iş öylece sınıfta kalıyorlar. Ayrıca iki kitaptır aralarındaki çekim sonunda bir neticeye varsa da beni öyle pek de tatmin edemedi.
Kısacası anlayacağınız ufak tefek hayal kırıklıkları yaşadım, son 100 sayfaya gelene kadar en azından ve artık bir şeylerin açığa çıkmasını ve karakterleri bir de o şekilde okumayı istiyorum.
Ayrıca seri özellikle gençlere hitap ediyor ve belli bir yaş üstüne bence pek hitap etmeyebilir. Şahsen seriyi genel anlamda sevdiğim için devam etsem ve "reading slump"tan çıkmama yardım etse de üzerine derinlemesine düşününce 40-50 yaşındaki Muhalif Konsey'i 15-20 yaş tecrübesiyle hareket ediyor gibi, Adrian Nova'nın yanında gözleri ve kulakları kapalı dolaşıyor, Ruby ve Oscar'ın tek varlık sebepleri birer yan karakterimiz olmasın mı düşüncesi, Buz Yanığı ve ekibi kötülere kötülük yapacak iyiler de olsun ve Nova'yı da destekleyelim diye... Yani Nova Ajan N kullanılmasın istiyor ve bunu belirtiyor çünkü onlarca kişinin ölümüne sebep olan kötüler kibarca sorgulasın ve güçleri ellerinden alınıp kalpleri kırılmasın diye mi? Adrian da aslında haklısın, diyor. Muhalifler böyle bir icatları olduğu için çok mutlu. Ama örneğin kimse demiyor ki bu şey Anarşistlere geçerse ne olur ya da iki Muhalif grup tartışsa da birbirlerine sıksalar ve Nova ne saçmalıyorsun, adamları öldürmüyoruz alt tarafı güçlerini alıyoruz. Yani ne bileyim karakterler sevimlilikte iyi olsa da zekada biraz kötü olmuşlar bence.
İşte bu yoruma kitabı sevdim diyerek başladım ve ilerledikçe yazdıklarıma bakın... Yeniden demem o ki okuyacaksınız çerezlik olarak düşünüp pek de sorgulamamalısınız çünkü derinlere inerseniz, çıkamıyorsunuz. Yazar hala bu aşamalara nasıl gelindi ve güçler ilk nasıl ortaya çıktı anlatmadı örneğin. Bu tarz geçmiş detayları fantastik ve bilim kurgu türlerinde benim en az kurgunun kendisi kadar önemsediğim şeyler. Yazar beni o evrenin varlığına inandırmalı çünkü. Örneğin gelecekte bizim dünyamızda geçen bir kurguda bir yerde tarih illaki kullanılır, ister yeni bir takvime geçilmiş olsun ister yazar bir risk alıp 2150'li yıllar gibi sallasın. Neden kimsede telefon yok, bu durum her bilim kurgu kitabında merakımı cezbetmiştir. Kameralar bu kadar önemli bir Muhalif kurumunda neden bu kadar yetersiz. Ya da madem diğer ülkelere kadar bunlar yayılmışlar ve yazar bize bundan bahsetti o zaman en azından 3. kitapta bunları görmeliyiz. Bence. Ayrıca Nova 17 yaşında bir kız, hangi ara kimden hem kameraları hacklemeyi hem herkesi alt edecek kadar iyi dövüşmeyi hem kendi kendine icat yapacak kadar teknoloji ve mühendislik bilgisini öğrendi bilemiyoruz. Ya da Adrian çizdiği her şeyi gerçeğe çevirebilirken neden külçe külçe altınlar çizmiyor veya o sıralar ne para ediyorsa onu yapmıyor da ülkeyi zenginleştirmiyor? Yazar bu tarz belirsizlikleri ortadan kaldıracak açıklamaları aynen görünmezlikte yaptığı gibi ortadan kaldırmalıydı. Ve cidden koca koca adamlar renkli taytlar ve pelerinler giyip insanları kurtarmaya mı gidiyor! Ve insanlar da bunlara özeniyor! Bari biraz havalı takılsalar.
Neyse yoruma başlarken 8 verecekken puanımı istemeyerek de olsa 7'ye indiriyorum. "Steelheart" kadar detaylı bir kurgu beklemeyenler ama o seriyi sevenler okuyabilir. "Efsane" kadar hareketlilik ve distopya beklemeyenler ama seriyi sevenlere de tavsiye ederim. Bu türlere yeni başlayanlar için uygun bir seçenek ama çok fazla okuduysanız ya sizin için de bana olduğu gibi bir vakit geçirme aracı ya da başkalarına olabileceği gibi uyduruk bir kahraman kitabı gibi gelebilir...