Türk edebiyatının batılı anlamdaki ilk özgün tiyatro eseri ve 1860’ta Tercüman’ı Ahval’in 2.-3.-4.-5. sayılarında tek perde olarak yayımlanmış.
Şinasi bu komedisinde gelenekler üzerinde durmuş ve toplumdan seçilmiş karakterler üzerinden görücü usulü evliliği eleştirmiş. Görücü usulü evliliğin yanlış olduğunu, kişilerin evlenecekleri insanları kendilerinin seçmesi gerektiğini, din adamı kisvesi altında dini başka şeylere alet edenleri anlatmıştır.