Kalbimin ihtiyacına göre bir kitaptı. Senai Demirci ' nin tavsiyesi ile okumaya karar vermiştim. Hayat yolculuğuna geçte olsa çıkmış bir insan olarak kendimi buldum çoğu kısmında.
Ah yolculuğum , yaralarım , çiçek açmamış yaralarım , derinlere gömülmüş yaralarım... Hepsi bir bir gözümün önünden geçti. Yer yer boğazım düğümlendi.
Bazen aynaya bakıp yüzümde annemi görüyorum. Çok farklı duygular uyandırıyor bende. Kitapta da Siddharta' nın ırmakta kendi yüzüne bakıp babasını görmesi ve kendi oğlunu düşünmesi beni çok etkiledi. Kader döngülerimizi kırmak bizim görevimiz. Yoksa farkında olmadan farklı davrandığımızı zannetsekte aynı çizgide devam ediyoruz.
" Sevgi ,dostum Govinda , her şeyin başı gibi görünüyor bana. Dünyanın içyüzünü görmek, onu açıklamak, onu aşağılamak büyük düşünürlerin işidir belki. Ama benim için tek önemli şey, dünyayı sevebilmektir ; onu aşağılamamak , ona ve kendime hınç ve nefret beslememek ,ona , kendime ve bütün varlıklara sevgiyle, hayranlıkla ve huşuyla bakabilmektir. " bu alıntıda kendime not :)
·
140 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.