Ahmet Ümit polisiye romanlarıyla geniş bir okuyucu kitlesi edinmiş bir yazar. Eğer cinayet romanı aradığınız şey değilse hiç zahmet edip okumayın. Cinayet romanı arıyorsanız yine okumayın. Hayır amacım Ahmet Ümit kötülemesi yapmak değil onun romanlarını bildiğimiz cinayet romanlarından farkını ortaya koymaktır. Ben Kar Kokusu dışında Ümit'in hiç bir kitabını okumadım. Onları podcastlerden dinliyorum.
Ahmet Ümit romanlarının üç belirgin özelliği var. İlki yazar gizem oluşturma konusunda çok usta. Gerçekten bu konuda oldukça yaratıcı olduğunu kolaylıkla söyleyebiliriz. Tarih ve edebiyatseverligini de olay örgülerine katarak lezzetli sahne dizileri oluşturmakta dedim ya oldukça usta.
Diğer bir özelliği olayların gerisindeki edebi, tarihsel, genellikle tarihsel zemini detaylı bir şekilde araştırıp okuyucuya sunmasıdır. Sultanı Öldürmek kitabında örneğin uzunca bir süre olaydan uzaklaşıp İstanbul'un alınışı ile ilgili bildiğiniz, bilmediğiniz pek çok şeyi anlatır. Burada genellikle aşırıya kaçar. Kitap polisiye bir yapıdan çıkar ve sanki bir tarih kitabıymış havasına bürünür.
Üçüncü özellik ise ne yazık ki özenerek kurduğu bu usta olaylar örgüsünün çözüm kısmında baştaki ustalığı görülmez. Önceki detaylardan yoksun bir şekilde anlatılır ve kitap aniden biter. Galiba Ahmet Ümit'in asıl amacı, kitabı bize okutturan asıl şeyin, cinayetlerin ve çözümlerinin değil de, uzun uzun (ve çoğu zaman gereksiz) anlatılan detayları yazmaktır. Bütün Ahmet Ümit kitapları sonrasında bu duyguya kapılıyorum. Kısaca anlatılan bilgilerle cinayetler yeteri kadar harmanlanmıyor. Okuma sonrası elimizde bir çok bilgi ve cinayetler kalıyor ama biri bir elimizde diğeri öbür elimizde.
Bir de söylemeden geçemeyeceğim yazarın kitaplarında çok sayıda asalak cümle bulunuyor. "Kara gözlerini kısarak etrafa bakındı" gibi. Bu cümle kitaplarında bulunmuyor ben örnek olması açısından uydurdum ve onun asalak cümleleri çok daha uzun olduğu için kısa bir cümle yazdım.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.