Güneş Vurmuş İçime
Uyandım baktım ki bir sabah,
Güneş vurmuş içime;
Kuşlara, yapraklara dönmüşüm,
Pır pır eder durur, bahar rüzgârında.
Kuşlara, yapraklara dönmüşüm;
Cümle âzâm isyanda;
Kuşlara, yapraklara dönmüşüm;
Kuşlara,
Yapraklara.
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Karanlık adına bir şeyler terketmiş olmalı içini ki insanın, Güneş dolmuş olsun yerine! Öyle olmalı.
Ahh ne zordur farketmesi içimizdeki karanlığı ve gafletleri... Farkedince de kovması onları! Başarınca da “pır pır” eder durur içimiz mevsim dahi farketmeden.
.