·314 syf.··Beğendi
···Okunma: 09 Aralık 2021 20:36 Montaigne, varlıklı ve soylu bir ailenin çocuğudur. Babasının etkisiyle çok küçük yaşta öğrenim görmeye başlar. Montaigne üniverstede hukuk bölümünü bitirir, danışmanlık yapar ve Etat Généraux'da milletvekilliği yapar. Almanya ve İtalya'yı gezer. Daha sonra çiftlik evine çekilir ve kendini bütünüyle felsefe ve edebiyata verir.
Denemeler kitabına gelirsek Montaigne başlıca yapıtı Denemeler için "Ben kitabımı yaptığım kadar da kitabım beni yaptı" der. Kitapta Türkler hakkında yazılan şeyleri okumak bana çok zevk verdi çünkü kitabın yazarının Montaigne olduğunu unutup sadece 16. yüzyılda yaşamış bir insanı düşünün, bu insan o zamanlardaki Türk halkını, ordularını ve padişahları övüyor. Açıkçası ben Osmanlı'da yaşamış tarihçileri okurken bu kadar tatmin olduğumu söyleyemem çünkü bunları anlatan da bir Türk ve bu konuları anlatan birisinin kesinlikle objektif olduğunu nerden bilebiliriz ki? Ama Montaigne için aynı şeyi söyleyemem, Montaigne bir Fransız ve bu konuları kesinlikle objektif bir şekilde kaleme aldığını söyleyebilirim. Kitapta geçen şöyle bir söz de var: Bütün insanları hemşehrim sayıyıyorum. Bir Polonyalı'yı tıpkı bir Fransız gibi kucaklıyorum. Dünya ile akrabalığımı kendi milletimle olan akrabalığımdan üstün tutuyorum. Bunlar dışında kitap son derece akıcıydı, zaten denemeler genelde birkaç sayfa veya 1 sayfa olduğu için çok sıkılmıyorsunuz. Kitapta Tanrılar Üstüne adlı bir denemede şöyle bir yazı kaleme almış Montaigne: Bize öteki dünyada vereceğin zevkler burada duyduğumuz zevklerse, bunların sonsuzluğa benzer hiçbir yanları yok.
Dünyadaki hâlimize, hayatımıza bağlı şeylerin ötede bulunmaması gerektir. Ölümlü varlıklara özgü bütün zevkler ölümlüdür.
... hâlâ böyle bir mutluluğa bağlı kalıyorsak, dünyadaki ölümlü hayatımız orada da devam ediyor demektir. Gerçekten de öyle değil midir? Kutsal kitaplarda vadedilen birçok şey aslında bu dünyadaki zenginlerin sahip oldukları şeylerdir. Montaigne burada diyecek pek bir şey bırakmamış açıkçası onun da dediğini bir kez daha hatırlatarak bu konuyu kapatıyorum; 'Ölümlü varlıklara özgü bütün zevkler ölümlüdür.' Bence Montaigne 16.yüzyılda yaşamasına rağmen söyledikleriyle, savaşa karşı takındığı tutumla ve birçok konu hakkındaki düşünceleriyle 21.yüzyılda yaşayan binlerce insandan daha ileri düşünceli. Kısacası bu kitabı okuyun, okutun ve sadece bir kez değil belirli bir süre geçtikten sonra tekrar okuyun.