Türk Edebiyatındaki her eseri okumadan bu yorumu yapmanın doğru olmayacağını biliyorum ama bu romanı "Türk Edebiyatının en güzel eseri" olarak görmeden de edemiyorum. Daha önce yerli ve yabancı dahil olmak üzere beni bu kadar içine sürükleyen bir eser okumadım. Bana yaşattığı duyguların yanı sıra bir o kadar da öğretici bir kitaptı. En basit mânâda bakacak olursak onlarca yeni kelime öğrendim. Biraz daha karmaşık bakacak olursak da yalnız insan ile yalnızlığı tercih etmiş insan arasındaki farkı ve yalnızlık derecelerine göre insan psikolojisini daha iyi anladım. Bu kitabın bana kattıkları saymakla bitmez. Umarım ömrümde buna benzer birkaç kitap daha okurum.