Ana karakterimiz polisle tarafından aranılmaktan yorulduğu için giden herkesin çeşitli hastalıklarla öldüğü adaya düşünmeden gittiğini okuduğumda bu kitapta güzel bir şeyler dönüyor dedim. Biraz zaman geçince adaya başka insanlar geliyor ve pat bizim karakterimiz bir kadına tutuluyor. Bir de aşk eklendiyse demeyin halimize dedim ve okumaya devam ettim.
Kitap size hayatı sorgular nitelikte izler bırakıyor. Yayınlama tarihi olan 1940 yılları için yazar hayata epey üstten bakmış diyebiliyorum.
Elinize alıp bir solukta bitirebileceğiniz bir kitap ama sindire sindire okumanızda fayda var.
Genel olarak tavsiye ederim, okunur.
Buradan sonrasını kitabı bitirmeyenler okumasın.!
Bu kadının kendisini polislere ihbar etme ihtimalini göze alarak kadına açılıyor fakat kadın hiç konuşmuyor bile. Ben bu kısımda kadının yanına gitmesine rağmen kadın buna bakmadı kesin bir olay dönüyor dedim ve komplo teorilerime başladım. Zaten bunları çok fazla düşünmemem gerektiğini sonraki sayfalarda anladım. Müzedeki insanların hepsini uzaktan izleme süreci benim için çok merak ediciydi. Bilhassa bu işleyişin sağlandığı motorun dairesine girdiğinde tekrar çıkamayacak ve kitap böyle mi bitecek korkusu da öyle. Sevdiği kadını görmek uğruna adada sonsuz bir döngü mü yoksa gerçek hayat sandığımız bu yaşamı sürdürmek mi ikilemini bana çok güzel hissettirdi. Sevdiği kadın onunla konuşmasa da görmese de onun uğruna makineyi çözümlemesi ve sonsuz döngüye girmesi takdire şayan bir hareketti. Severek okudum.
·
226 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.