Morel'in Buluşu
Adolfo Bioy CasaresYazar:
Adolfo Bioy Casares
Çevirmen:
Nevzat Yılmaz
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 43 dk.
Sayfa Sayısı:
96
Basım Tarihi:
Aralık 2008
İlk Yayın Tarihi:
1 Ocak 1940
Yayınevi:
Helikopter Yayınları
Orijinal Adı:
La Invencion de Morel
Orijinal Dil:
İspanyolca
ISBN:
9786055819026
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Morel'in Buluşu
173 okunmaHelikopter Yayınları · Aralık 2008 · 96 s.
Morel'in Buluşu
141 okunmaEverest Yayınları · 30 Eylül 2021 · 116 s.
Morel'in Buluşu
18 okunmaMitos Yayınları · 1998 · 98 s.
Morel'in Buluşu
8 okunmaGece Yayınları · 1990 · 94 s.
The Invention of Morel
2 okunmaNew York Review Books · 12 Haziran 2025 · 103 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Borges’in en sevdiği eserlerden biri olan (ki zaten kitapta da kendisinin önsözü bulunuyor) Morel’in Buluşu, hem Arjantin edebiyatının önemli eserlerinden hem de bilimkurgu alanında kült metinlerden biri. Kitap, ziyaret edenlerin yavaş yavaş öldüğüne inanılan ıssız bir adaya giden, siyasi nedenlerle polis tarafından aranan kahramanımızın bu adada yaşadıklarını anlatıyor. Kitapla ilgili spoiler vermeden daha fazla konusundan bahsetmek mümkün değil ancak şunu söyleyebilirim ki muazzam bir kurgusu var. İlk sayfadan son sayfaya kadar okurun ilgisini ve merakını canlı tutmayı başarıyor Casares. Açılarak ilerleyen kurgu o kadar yaratıcı ve kurgunun aktarımında her şey o kadar kararında ki çok büyük keyif alarak okudum. Böyle bir kurguyu 1940’ta kaleme aldığı için Casares’e saygım ve hayranlığım katlanarak arttı. Zamanının çok ilerisinde bir bilimkurgu eseri olmasının yanında, dolu dolu da bir metin. Yazar, 116 sayfalık kitapta yaşam, ölüm, hayat, zaman gibi kavramları sorgularken siyasi unsurları serpiştirmeyi ihmal etmemiş. Çok beğendim. Bilimkurgudan hoşlananlara veya Latin Amerika edebiyatına ilgi duyanlara mutlaka tavsiye ederim.
Kayıt(p) CennetimizEdebiyat
Bir ada..
Gelenlerin öleceği söylentisi yayılmış olan, gel-gitlerin etkisinde, çift güneşin doğduğu, müze-kilise-havuz üçlüsünden oluşan ama insanlardan arınmış bir ada...
Robinson Crusoe misali kendine bu adada tek başına bir hayat kuran, siyasi görüşü sebebiyle ölüme mahkum edildiği için polislerden kaçan bir adam...
İnsan, sonsuz bir zamanda, kendisi için yaratılmış bir cennette, kısa bir zamanda çekilmiş güzel anlardan oluşan bir hayat döngüsünü mü seçmeli yoksa sonrası belli olmayan, kısıtlı ama her anın yepyeni olacağını bildiği bir doğrusal ömrü mü?
Bilimadamı Morel, seçtiği arkadaş grubunun haberi olmaksızın yaptığı bir deneysel çalışma ile sevdiği ama sevilmediği kadının da içinde bulunduğu bir haftalık tatili makineler yardımıyla kaydederek bir sonsuz döngüye sokuyor bu kimsenin var olmadığı ve burada olmaktan korktuğu adada. Aşkına sahip olamasa da onunla sonsuza kadar var olacağını bilmenin huzuruna kapılıyor. Aşk da bir ilüzyon değil mi zaten? Platonik bir aşık! Tıpkı adada olanları çözümleyen ve Morel’le aynı kadına aşık olan adam gibi. Bir hayalete aşık olan adamın da bu kadının ölmüş olma ihtimalinin yüksekliğine dayanarak kendisini de kayıtlara dahil etmesi ile Morel’in platonik aşıkların simgesi olduğunu görüyoruz.
Varoluşumuzun sebebi nedir? Umut? Aşk? Mutluluk beklentisi? Merak? İhtimal?... Bir şans verilse en mutlu olduğumuz anı dondurup bu anın döngüsünde sıkışmak pahasına hayatımızdan, ruhumuzdan vazgeçer miydik? Varoluş bilinci değil ama bedeni bir anlık bilince hapsedersek de devam eder mi? Yazar, bilimkurgu tarzında anlattığı kitapta bu sorularla okurun zihninde soru işaretleri yaratarak bir sorgulama sürecini başlatıyor.
Ya herkes Morel misali, makine kullanmaksızın, hayatının bir anını kaydedip, bu anlara sığınıp özünde bu döngüyü
Morel'in Buluşu, oldukça ilginç bir bilimkurgu hikayesi... Bay Casares bu kitabı, önsözünü de yazdırdığı yakın arkadaşı Borges'e ithaf etmiş. Oldukça hızlı bir giriş yapıldığı için hikayenin başını pek anlayamamış olsam da, ölüme mahkum bir adamın tehlikeli olduğu söylenen bir adaya gelişiyle başlıyor kitap. Kahramanımız adada yaşayanların kendisini görüp polise teslim etmemesi için ilk günlerde sadece gizlenir, kendisini med-cezir sıkıntısından kurtaracak bir yer ve yiyecek bir şeyler arar. Bu arayışları sırasında da gün batımını izleyen güzel bir kadına aşık olur. Bu platonik aşk canına tak ettiğinde somut adımlar atmaya karar verir, ancak gizlenmekten de tam olarak vazgeçemez. Ta ki insanların onu görmemesi imkansız hâle gelinceye kadar. Ama gördükleri hâlde görmezden gelmeleri kafasını öyle karıştırır ki, bir cesaret daha yakınlarına gider ve böylece imkansızın gerçekleşmesine tanık olur! Bilimkurgu sevenleri ve edebiyat sevenleri bir potada eritip bu kitapta kalıba döküyor Bay Casares. Mutlaka okunmalı, tavsiyemdir. =)
Jack Shepard ormanda gözlerini kapayalı 10 sene olmuş ama ben çok utanarak Sawyer'ın okuduğu kitapları yeni elime alıyorum.
Lost'u andım sürekli okurken, kapak, kulübe, çark, Desmond, Dharma.... Ama en çok ada... Burada gel-git nedeniyle olsa da yine bir görünür/görünmez ada...
Faustine karakteri isim olarak hoş bir atıftı. Daha iki gün önce Masumiyet'i seyrettiğimden midir nedir karakter fazlasıyla Uğur gibi geldi bana. Yazar ve Morel de Bekir ile Yusuf. Aslında ikisi de Bekir sonuçta.
Morel - Moreau benzerliği de çok hoştu. Yine bir ada, yine bilim etiği ve var olma/var etme sorunsalı...
"En güzel anı saklama" arzusuna dayanan roman o kadar incelikli, mantıklı, felsefesi sağlam kurgulanmış ve yazılmış ki hayran olmamak elde değil.
Tüm soruları cevaplayıp nesnenin görüntüsü ile kendisi çakışınca ne olacağını sorması beni yine the constant'a götürdü engel olamadım kendime.
Pandemi sürecinde sıkça duyduğumuz Thomas Maltheus'dan bahsedilmesi de garip bir tesadüf oldu bana.
Okunmayı hakeden muazzam bir roman...
Puan vermedi·96 syf.·
2022 24. kitabı
Alberto Manguel okuyup buraya gelenler like.
Okuma Günlüğü eserinde Manguel yakınen de tanıdığı yazarın bu bilimkurgu niteliğindeki eserini ilk bölüme almış. E bu kadar övülürse okuyalım dedik. Kitap ince, Borges ön sözü ile başlıyor. (Borges-Manguel-Bioy arkadaş) İdam cezasından kaçan bir adamın terkedilmiş bir adada beklenmedik misafirler görmesiyle başlıyor kitap. Devamında sizi şaşırtacak hatta zamanına göre ileri görüşte yazılmış bir kurgu bulacaksınız. Arjantin klasiklerinden sayılan bu eseri tavsiye ederim.
Okuduğum en iyi bilim kurgulardan birisi. 100 sayfa olması beni çok üzdü. Okadar güzel betimlemeler var ki, "kitapta anlatılan adada bizzat ben de varım, karakterin başına ne geliyorsa aynen ben de yaşıyorum.." gibi hissettim. Çok çok güzel bir kitap.
Ana karakterimiz polisle tarafından aranılmaktan yorulduğu için giden herkesin çeşitli hastalıklarla öldüğü adaya düşünmeden gittiğini okuduğumda bu kitapta güzel bir şeyler dönüyor dedim. Biraz zaman geçince adaya başka insanlar geliyor ve pat bizim karakterimiz bir kadına tutuluyor. Bir de aşk eklendiyse demeyin halimize dedim ve okumaya devam ettim.
Kitap size hayatı sorgular nitelikte izler bırakıyor. Yayınlama tarihi olan 1940 yılları için yazar hayata epey üstten bakmış diyebiliyorum.
Elinize alıp bir solukta bitirebileceğiniz bir kitap ama sindire sindire okumanızda fayda var.
Genel olarak tavsiye ederim, okunur.
Buradan sonrasını kitabı bitirmeyenler okumasın.!
Bu kadının kendisini polislere ihbar etme ihtimalini göze alarak kadına açılıyor fakat kadın hiç konuşmuyor bile. Ben bu kısımda kadının yanına gitmesine rağmen kadın buna bakmadı kesin bir olay dönüyor dedim ve komplo teorilerime başladım. Zaten bunları çok fazla düşünmemem gerektiğini sonraki sayfalarda anladım. Müzedeki insanların hepsini uzaktan izleme süreci benim için çok merak ediciydi. Bilhassa bu işleyişin sağlandığı motorun dairesine girdiğinde tekrar çıkamayacak ve kitap böyle mi bitecek korkusu da öyle. Sevdiği kadını görmek uğruna adada sonsuz bir döngü mü yoksa gerçek hayat sandığımız bu yaşamı sürdürmek mi ikilemini bana çok güzel hissettirdi. Sevdiği kadın onunla konuşmasa da görmese de onun uğruna makineyi çözümlemesi ve sonsuz döngüye girmesi takdire şayan bir hareketti. Severek okudum.
Sıra dışı bir konuya sahip bu kitabı okumak için zihin berrak ve algılar oldukça açık olmalı diye düşünüyorum. Zira sıradan bir kitap okuyacağımın beklentisi ile ilk başlarda kitaba ısınamadığımı, kurgusal olarak zorlayıcı ve anlatım olarak dağınık bulduğumu söyleyebilirim. Ancak günlüğün ortalarına doğru her şeyin yerli yerine oturduğunu anladığımda neden ilk başta daha dikkatli okumadığıma hayıflandım.
Lost'un 4x04 bölümünde sawyer'ın okuduğu romandır ayrıca bu bağlamda Lost senaristlerine esin kaynağı olduğu da düşünülebilir.
Kitabı özümsemek ve daha iyi anlayabilmek için muhakkak bir daha okumam gerektiğini de söylemek istiyorum. Romanda hem kurgu hem de aşkın saf ve duru hali bir baş yapıtın görkemi ve alçak gönüllülüğü ile sunuluyor.
Kafa yoran, bulmacalardan hoşlanan kurgusal kitapları seven ( ki bir nevi bilim kurgu da denilebilir) herkesin okumasını tavsiye ediyorum.
8 puan vermemin nedeni ise kendi okur performansımdan kaynaklanmaktadır. Kırılan 2 pıan kendi (-) haneme yazılabilir.
Arjantin edebiyatının önemli kitaplarından, hatta klasiklerinden sayılan bir kitap ile karşınızdayım. İlk basımı 1940 yılında yapılmış eserin orijinal adı "La Invencion de Morel".
Kitap Jorge Luis Borges'in en sevdiği kitaplardan biriymiş ve aynı zamanda da Borges'in önsözüyle başlıyor.
Bilimkurgu türünde sayılabilecek eserde siyasi sebeplerle aranan kahramanımızın, gidenlerin yavaşça öldüğüne inanılan (hatta veba hastalığı olduğu) bir adaya, gizlenmek için (ve aynı zamanda buradaki durumu merak ederek) zorluklarla mücadele ederek ulaşmasını, bu adada yaşadıklarını ve adayla ilgili bulduğu ilginç gerçekler anlatılıyor.
Kitabı keyifle okudum. Akıcı, sürükleyici ve merak uyandırıcı bir eserdi.
Herkese iyi okumalar.
Kısa kitap olmasına bakmayarak yarısına varıncaya kadar baya sıkıldım ve yarım bırakmayı bile düşündüm. Yine de sabırla sona kadar devam etmüktün mutluyum. Bu arada "Morel"-i "Morelim bozuk" derken kast etddiğimiz "morel" sanmıştım kitaba başlarken sonradan insan ismi olduğunu anladım.
Okumazsanız bi şey kaybetmezsiniz ama pkuyarak ta bir insanın yalnızlığını, gördüyü hayelleri (ki ben önce hayel sanmıştım ama tamamen farklı bir şey çıktı) gerçek sanışına tanık olursunuz...
Yazar Hakkında
Adolfo Bioy CasaresYazar · 7 kitap
Buenos Aires'te büyük bir çiftlik sahibinin oğlu olarak dünyaya geldi. İlk öyküsü İris ve Margarita'yı 11 yaşında yazdı. Ailesinin durumu iyi olduğu için 1920lerde Avrupa ve Amerika'ya seyahatler yaptı. 1932'de Jorge Luis Borges ile tanıştı, Borges'in 1986 yılındaki ölümüne kadar çok yakın arkadaş oldular, birlikte pek çok hikâye yazdılar. H. Bustos Domecq adıyla da öyküler yazdı. Aynı yıl, "Sur" edebiyat dergisinin kurucusu olan Arjantin'in en etkili kültürel simalarından Victoria Ocampo ile tanıştı. 1933'te Buenos Aires Üniversitesi'ne girdiyse de, okulu bırakarak kendini yazarlığa adadı. 1940'ta Victoria'nın kardeşi Silvina Ocampo ile evlendi. Eşi de yetenekli bir şair ve öykü yazarıydı. Aynı yıl, en önemli kitaplarından biri olan "La invención de Morel"'i yazdı. Latin Amerikan edebiyatının öykü türünde klasiklerinden olan bu kitapla, Buenos Aires Belediye Edebiyat Ödülünü kazandı.
Yaklaşık yarım yüzyıl boyunca, Bioy Casares Arjantin kültürel sahnesinde aktif rol oynadı. Yayınlanan eserler arasında birçok roman, kısa hikâye, makaleler ve tezler vardır. Borges'le beraber yazdığı eserlerden başka, H. Bustos Domecq and B. Suárez Lynch adıyla da eserler yazdı. Eserleri birçok dile çevrilmiştir.
1990 yılında İspanyol edebiyatının en prestijli ödülü olan Cervantes ödülüne layık görülen yazar, 1999 yılında Buenos Aires'te öldü.
