Eylemsizlikte bir eylemdir!
Hiç bir şey yapmadan yalnız ve münzevi yaşayıp insan günah işleyebilir mi? Sorusuna cevap olarak Zweig çok güzel karşılık veriyor. Bir komutanın evrimine şahit oluyoruz. Çok büyük bir başarı elde eden Virata öz ağabeyisini öldürmenin suçluluk duygusu ile bir daha savaşlara katılmama kararı alıyor. Yargıç olarak hayatına devam ediyor yıllarca adaleti savunur ama yine de mutlak bir adaleti sağlayamadığını farkeder.
"Cezalandırmak ancak Tanrı'nın yapabileceği bir iş, insanların değil, çünkü bir insanın yazısına müdahale eden bulaşır günaha."(s.48)
Daha sonra yargıçlığı bırakarak evinde ailesi ile yaşamayı seçer burada da insanlarla birlikte olduğunun günahsız olmayacağını anladıktan sonra bütün mal varlığından ve sevdiklerinden vazgeçip adeta bir mandıra filozofuna döner. Ormanda hayvanlarla münzevi bir yaşam sürer uzun süre bu eylemi tabii ki bazı insanların dikkatini çeker onun bu anlam ve bilgelik arayışına hayran kalan insanlar onun için çok övgü ile bahseder uzak ülkelere kadar çıkmıştır ünü ama ne yazık ki bu eyleminin etkisi bir aileye tesir eder ve bir ailenin neredeyse yıkılmasına dolaylı olarak sebeb olmuştur.
En sonunda nihayet oturduğu yerden bile günah işleyebileceğini anlamıştır. Bunun için en iyisi hiç olmak gerektiğini düşünür ve bir zamanların başarılı bir komutanı ve bilgeliği ile meşhur olan Virata Sarayda köpek bakıcılığı yapmak istediği söylemiştir krala ama mutludur Virata çünkü herkes bir şey olmaya çalıştığı bu dünyada o hiç olmanın mutluluğuna erişmiştir sonunda.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.