9/10Roman
''Bakın bize. Her çatlaktan kaynayan iki yalnız çocuktuk ama sonra dünyanın tepesine tırmandık.''
“Her Kalp Kırılır” kitabını gece 3 gibi bitirdim. Şu an bile kitaba baktığımda duygularım kitabı henüz bitirmişim gibi yeni, Colleen Hoover benim için Amy Harmon’la kıyaslama yaptığım bir yazar oldu her zaman, bu yüzden kitaplarını satın almadım genelde PDF olarak okudum ve şu ana kadar en sevdiğim kitabı “Çirkin Aşk”tı. Ama şimdi sıralama değişti. Bana bu kadar yoğun duygular yaşatan kitaplar benim için gerçekten en önemli kitaplardır.
Kısaca kitaptan bahsedeyim.
Beyah kendi başına ayakta kalmayı başarmış sonunda her şeyi arkasında bırakıp hayal ettiği geleceğe adım atabilecekken beklenmedik bir olay gerçekleşir ve üniversiteye gitmeden önceki yazı babasının yanında geçirmek zorunda kalır. Ve görünürde hiç bir ortak yanları olmayan Samson’la tanışır.
Arka kapak yazısının kısa bir özeti bu. Kitap hakkında söyleyebileceğim eleştirisel hiçbir şey yok. Çünkü gerçekten her anlamda size dokunan bir kitap, hani bazı insanlar söyler ya “Okuduğun kitap sana bir şey katsın.” İşte “Her Kalp Kırılır” kesinlikle öyle bir kitap. Size dokunacak ve size bir şeyler katabilecek bir hikaye. Okumalısınız. Okumalısınız. Okumalısınız.
Beyah, okuyucuya karşı dürüst bir şekilde kendinden, hayatından, yapmak zorunda kaldıklarından, yalnızlığından, önyargılarından, kendisi için “sadece ben başardım” diyebilmek için verdiği mücadeleden katıksız bir gerçeklikle anlatıyor. Özellikle babasıyla olan ilişkisi beni en çok etkileyen ve bazı yönlerden onu çok iyi anlayabiliyordum. Beyah’la sağlam kopmaz bir bağ kurmamı sağlayan bu anlayış oldu.
Samson’la olan ilişkisi benim için “ne olacak” dedirten kıpır kıpır bir heyecan değildi. Daha çok ikisinin etkileşimlerini diyologlarını okurken “Nasıl olacak acaba” dedirten sabırlı, sevimli, yavaş ama durağan olmayan bir kıpırtıydı. Kitabı 260. sayfalarından itibaren gözlerim dolarak yanımda bir medille bitirdim.
Eleştiri değil ama “keşke” dediğim bir düşüncem var kitapla ilgili şöyle ki hikaye bize Beyah’ın bakış açısından anlatılıyor. Ama keşke kitapta kısa kısa bile olsa babasının, Sara’ın, hatta Alana’ın bile bölümleri olsaydı ve tabi ki en önemlisi Samson’ın kendi bölümleri olsaydı. Ne güzel olurdu ! Özellikle Samson ve Babasının bölümlerini okumak isterdim. Çünkü Beyah kendisi hakkında kişiliği ve duyguları hakkında o kadar açık ve gerçek ki, Beyah bu kadar dürüstken diğerlerini merak etmeden duramadım. “Acaba Samson ne düşünüyor?” “Acaba babasının Beyah hakkındaki düşünceleri ne?” Onların gözünden Beyah’ı görebilmeye çalışmak, birde onlardan dinlemek isterdim. Keşke işte.
Kitabı okumalısınız. Okuduğunuz zaman denize, okyanusa baktığınız zaman Samson’ın gerçeğini, güneşin doğuşuna şahit olduğunuzda Beyah’ın umutlarını hatırlayacaksınız. Çünkü bu iki karakter kalbinize yerleşecek. Unutmayacak ve hayatınızda onların hikayelerini size hatırlatacak anlar olacak. Alıntı yapmadan duramayacaksınız. Okumalısınız. Okumalısınız. Okumalısınız.
Umarım “Darya” sizin kalbinizi hiç kırmaz. Ve kalbinizde “bir kemik” çıkmasına neden olmaz.
·
191 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.