Çocukluğunda bir sokak serserisi, anarşist öğrenci ve kurnaz satranç oyuncusu olan, İsviçre’de bir enstitünün dahi ve aynı zamanda en genç profesörü Martin Van Vliet ve kızı Lea’nın yaşadığı kalp kıran bir trajedi Lea.
Çocukluğundan beri insanlarla iletişimde zorlanan Martin, tek istisna olan kişi, karısı Cecile’i zorlu tedaviler sonrası kaybetmiştir. İçine kapanan kızına ulaşmakta zorluk çekmektedir. Lea’yı içinde olduğu ruh durumundan çıkaran, metro istasyonunda duyduğu keman sesi olur. Birden canlanan Lea için yeni bir dönem başlar. Sekiz yaşında bir çocuktan beklenmeyecek şekilde kararlı ve inatçı bir şekilde keman kariyerine başlar. Hayatına giren iki keman öğretmeni Lea’nın içindeki büyük yeteneği ortaya çıkarırlar. İlk öğretmeni Marie Pasteur ve sonraki öğretmeni David Levy ile Lea arasındaki ilişki Lea açısından çok daha fazlasıdır; duygusal açıdan çok fazla bağlanır bu iki kişiye. Martin kendini dışarıda kalmış hisseder, yolunda gitmeyen bir şeyler olduğunun farkındadır. Lea’nın tutkusu ve inatçılığı sebebiyle müdaheleden kaçınır. Fakat sahne aşkı, başarı hırsı ve inatçılığının gerisinde ruhsal açıdan büyüyemeyen bir çocuk olduğu çok geç anlaşılır. Kızını frenlemek isterken diğer yandan onun iradesine karşı koyamayan Martin ve Lea arasındaki iletişimsizlik, baba ve kızının hayatını geri dönülmez şekilde değiştirir.
Hikaye gerçek anlamda trajedi. Hikayenin başında, sona dair ipuçları veriliyor ve adım adım gidiliyor trajik sona. Başından sonuna boğazımda düğümle okudum ve duygusal açıdan çok zorlayıcı oldu benim için. Hikayeleri benim gibi içselleştirerek okuyanlar anlayabilir hissettiklerimi.
Pascal Mercier son zamanlarda çok severek okuduğum yazarların başında geliyor. Ne yazarsa yazsın büyük zevkle okurum.
·
678 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.