Puan vermedi·248 syf.··Beğendi
···Okunma: 16 Aralık 2021 16:37 Bir roman da ne kadar çok farklı kelime kullanırsanız o roman o kadar okunur diye bir görüş vardır. Mesela atıyorum 100.000 kelimelik bir romanda 1000-1500 birbirinden farklı kelime olduğunu düşünelim. Eğer siz 2500-3000 farklı kelime kullanırsanız o roman beğenilir derler. Mesela Elif Şafak böyle yazar. Uysa da uymasa da farklı kelimeler kullanır.
Bu görüş satış anlamında doğru bile olsa ben katılmıyorum. Zorlama kelimelerle görselliği öldürürsünüz. Zorlama üslup olmaz.
Bir diğer olay aforizmalar. Eserinizde ne kadar çok çarpıcı, aykırı, özlü cümleler kullanırsanız, şiirselliğe yaklaşır, edebi bir eser yazmış olursunuz diye düşünülür.(1000kitapta da bol bol alıntı yapılır.) Halbuki bu cümlelerin çoğunun içi boştur, anlamsızdır. Ayrıca kolay bir yol. Hemen uydurayım bir tane; "Doğamamış yalnızların serseri bir mayın gibi sürüklendiği bu hayatta yolumu nasıl bulabilirdim ki..."
Uğraşılanı değil doğal üslubu severim. Benim de henüz okumadığım basılı fantastik kurgu bir romanım var ve Shaula'yı yazarken çok eğlendim. Yazdığım hiç bir cümleyi silmedim, aforizmalardan kaçındım, geriye bir veya iki defa döndüm, çünkü özellikle fantastik kurguda, basitliği, doğallığı ve görselliği çok seviyorum. Bunları neden yazdım? Çünkü;
Kartela, farklı kelimelerin çok kullanıldığı, altı çizilecek bir sürü cümlenin olduğu bir roman ve yukarıda tüm yazdıklarıma rağmen, bayıldım. Bu nasıl doğal bir üslup. Tebessüm ettim "Beni beni Bağbozumu'nu", güldüm "...bit yavrusu esintili gülüş..." aşkı tanımlarken hayranlık duydum "Yavan dünyalarında gerçeküstü hissetme telaşesinden olma bitme bir duygu patlaması"
Yaptığı göndermeler, diyaloglardaki keskinlik, yarattığı dünya hayranlık uyandırıcıydı. Kartela klasik bir fantastik kurgu romanı değil. Bence fantastik kurgu romanı değil. İsimlendirmek gerekirse "Edebi" de, daraltıp "Büyülü Gerçeklik" de diyebiliriz. Kartela'dan sadece bir cümleyi çıkarırdım: "Cemre tercih etti yangın yerinde bir zihni fent etmeyi" Fent etmeye takılmasam bile İngilizceden tercüme gibi bir cümle.
Eserin sonlarında Kartela'nın sayfalarına damlayan iki damla gözyaşım, yazarın son hediyesiydi.
Kurgudan çok bahsetmedim çünkü Ezgi Özbek Şenel yemek menüsü yazsa okurum. Kartela için teşekkürler.
Not: Türk kadın yazarların eserlerini okumaya başladığımdan beri bir şey dikkatimi çekti. İnceleme yazanlar arasında hiç erkek yok. Harika kitaplar okuyorum. Siz de okuyun.