Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
Ağustos 2020
Yayınevi:
Eksik Parça Yayınları
ISBN:
9786257124348
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir evren düşünün, tam da bizimki gibi, pek çok rengin olduğu.
Sonra renkler yok oluyor, ya da yok olduğunu düşünüyorsunuz.
Koza durmuyor, Bağbozumu sancılı düşler görüyor.
Kartela’nın duvarları çöküyor.
Geriye kırmızı kalıyor, biraz mavi, biraz sarı..
.
Ezgi Özbek Şenel’in ilk kitabı Kartela. Hiç alışık olmadığım bir tür olmasına karşın; meraklı gözlerle okudum bu eseri.
Başta tam da yeraltı edebiyatının ruhu olan cümleler karşıladı beni. Kravatını urgan gibi gören Bağbozumu ile tanıştım.
Sonra işin ‘rengi’ değişti. Kendileri ile oyun oynayan birinin varlığına düştüm, anlamaya çalıştıkça başka detaylar çıktı.
Son sayfalarda ise düğüm çözülmeye, kafamdaki taşlar yerlerine yerleşmeye başladı.
Sevdim mi? Evet. Hem de mesafeli olduğum bir tür olan ‘fantastik’e inat.
.
Kartela’nın kelime yönünden çok zengin olduğunu da söylemeliyim. Umuyorum ki yazarın kalemi daim olur ve farklı tatlar duyumsamaya devam ederiz!
.
Kitabın ruhunu yansıttığını düşündüğüm kapak tasarımı ise Serkan Cenker çalışması –
Edebiyatımızdaki fantastik eserlerden birini daha bitirmiş oldum böylelikle. Mutluyum.
Yazarı 1000Kitap'ta takip etmeme rağmen kitabı olduğunu nedense çok geç öğrendim. Öğrenince de okumak istedim.
Başlarken neyle karşılaşacağıma dair hiçbir fikrim yoktu. Fakat okurken içimde bir merak uyandı. Nasıl bir dünya, sistematiği nasıl işliyor? diye sordum kendime. Yeri geldi Sofie'nin Dünyası gibi mi acaba dedim, yeri geldi Inception tarzında mı diye düşündüm. Yer yer anımsatsa bile kendine has, ilginç bir kurguydu. Yazarın kurduğu evreni incelikle detaylandırması ve kitabı kapattığımızda soru işareti olmaması en güzel özelliklerinden. Bazen olaylar açıklanırken bu kadar net olmasaydı da kendimiz mi keşfetseydik demedim değil. Fakat öyle yerinde ve orjinaldi ki sevdiğim bir özellik oldu bu açıklamalar.
Diline gelecek olursam; kolay okunacağına dair bir algı oluşturuyor. Ama akıcı diyemem. Cümlelerdeki dağınıklık hissi dikkat ve yavaşlama gerektiriyor. Farklı kelimelerle yoğurduğu betimlemeleri ise güzel. Tüm bunlar esasen yazarın tarzını oluşturan özellikler.
Sonuyla birlikte kitaptaki ana temaya vakıf oluyoruz ve iyileştirici bir etki bırakıyor insanın üzerinde.
Herkesin kendisinin keşfetmesi gerektiğini düşündüğüm için Kartela hakkında detaya girmek istemedim.
İncelememi sonlandırırken yazara başarılar diliyorum. Okuyacak olanlara da keyifli okumalar.
Öncelikle böyle bir kitabı okuma şansı elde ettiğim için mutluyum. Kitaba başlarken anlatım dilini yadırgadım. Alışkın olmadığım kalemler beni çok heyecanlandırırlar ama bir o kadar da tedirgin ederler. Ritmi yakalayamayacağımdan korkarım hep ama genellikle yakalarım ve sonrasında kapılır giderim. Kartela'da da aynısı oldu. Başta çekimser davrandığım kalem, aldı beni sürükledi. Karakterin uçuk ve hayali olmaması bu durumda büyük etken. Ayakları yere basan ve gerçekçi dertlere sahip tiplere, yenilenen yazar kuşağında ender rastladığımızdan bulduğum hazineyle mutluluğum katlandı. Kitabın başındaki içsel analizler karakteri öylesine canlı kılmıştı ki, bu durum beni hem sevindirdi hem de ürküttü. Çünkü anlatım fazlasıyla sağlamdı ve bu da karakterle bağdaşım kurup kurgunun içindeki benmişçesine olaylar silsilesine kapılıp gideceğim hissi yarattı. Kesinlikle endişesiz bir anlatımdı. Bir yerlere yetişme çabası yoktu. Aceleci, sığ bir yapaylıktan uzaktı. Bana kült bir esinti sundu diyebilirim. Ayrıca toplumsal dokundurmalar, kurguya çok ince yedirilmişti. Ara ara serpiştirilen ince espriler ise dikkatli okurları elemek ister gibiydi. Kitabın ortasında seyir değişti. Ardından ne çıkacağını bilemediğim için hayranlık uyandıran gidişatın tökezlemesinden korkmadım değil. Lakin öyle olmadı, kurgu seyrini bir seviye daha yükseğe taşıdı. Büyülü gerçekçiliğin çok ustaca işlendiği bir yapıt olmuş desem yerinde bir yorum olur zannımca. Hayran kaldığım bir alıntıyı da buraya eklemek istiyorum. "Hiç doğmamış ben, kaygılanıyorum kendimi doğurmaktan." Kitapta altı çizilecek çok fazla söz var, bu da onlardan biri. Kitabın ilk kısmı bana büyük bir derinlik sunmuştu ama ikinci kısmını görünce asıl derinliğin orada olduğunu gördüm. Gidişat hakkında tahminlerim oluşmuştu, yine de işleniş ve
Kartela çok özel bir kitap ve yazarı sevgili Ezgi de kesinlikle çok özel bir zihin.
Aslında benim için sancılı bir okuma süreci oldu zira bu kitabın zihin boşken, birkaç günde okunması gerektiğini düşünüyorum. Yani problem tamamen bende. :) Hatta üzerinden biraz süre geçince tekrar okumayı düşünüyorum.
Kitap sizi çok tanıdık duygularla karşılarken yazarın kullandığı isimlere şaşıracak ancak merakla okumaya devam edeceksiniz. Zaten sevgili Ezgi'nin öyle hayranlık uyandıracak bir anlatımı var ki siz o müthiş cümlelerin her birini uzun uzun çekip benliğinize yedirmek isteyeceksiniz. :) Çoğu cümle o kadar düşündürücü ve altını çizmelik ki... Detaylar ve beni düşüncelere iten derinlik mest etti diyebilirim. İlkin adapte olmakta zorlansam da sonrasında hayranlıkla okudum. Ve pek çok yerde benim üstüne toprak attığım düşüncelerimin okuduklarımla yüzeye çıktığını fark ettim ve Ezgi'yle aramda bir bağ bile kuruverdim. :D
Bağbozumu ile başlayan serüvenimiz hiç beklenmedik sürprizlerle devam edecek kitabın ikinci yarısından sonra. Hem şaşırdım hem de mest oldum zira hiç böyle bir gidişat beklemiyordum. Kitabı okurken yazarın her detay üzerinde uzun uzun düşündüğünü anlıyorsunuz ve bazen sayfanın içinde takılı kalmak istiyorsunuz... Son bölümler de beni oldukça tatmin etti söylemeden geçemeyeceğim.
Çok mutluyum, iyi ki yollarım Ezgi'yle, özel kalemiyle ve de Kartela'yla buluştu. Bence yazarlık serüvenine atılmış biri için çok başarılı bir ilk kitaptı. Ezgiii sen hep yaz, biz hep okuyalım. Emeklerine ve zihnine sağlık! *.*
Puan vermedi·248 syf.··
Beğendi
·2021 220. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 16 Aralık 2021 16:37
Bir roman da ne kadar çok farklı kelime kullanırsanız o roman o kadar okunur diye bir görüş vardır. Mesela atıyorum 100.000 kelimelik bir romanda 1000-1500 birbirinden farklı kelime olduğunu düşünelim. Eğer siz 2500-3000 farklı kelime kullanırsanız o roman beğenilir derler. Mesela Elif Şafak böyle yazar. Uysa da uymasa da farklı kelimeler kullanır.
Bu görüş satış anlamında doğru bile olsa ben katılmıyorum. Zorlama kelimelerle görselliği öldürürsünüz. Zorlama üslup olmaz.
Bir diğer olay aforizmalar. Eserinizde ne kadar çok çarpıcı, aykırı, özlü cümleler kullanırsanız, şiirselliğe yaklaşır, edebi bir eser yazmış olursunuz diye düşünülür.(1000kitapta da bol bol alıntı yapılır.) Halbuki bu cümlelerin çoğunun içi boştur, anlamsızdır. Ayrıca kolay bir yol. Hemen uydurayım bir tane; "Doğamamış yalnızların serseri bir mayın gibi sürüklendiği bu hayatta yolumu nasıl bulabilirdim ki..."
Uğraşılanı değil doğal üslubu severim. Benim de henüz okumadığım basılı fantastik kurgu bir romanım var ve Shaula'yı yazarken çok eğlendim. Yazdığım hiç bir cümleyi silmedim, aforizmalardan kaçındım, geriye bir veya iki defa döndüm, çünkü özellikle fantastik kurguda, basitliği, doğallığı ve görselliği çok seviyorum. Bunları neden yazdım? Çünkü;
Kartela, farklı kelimelerin çok kullanıldığı, altı çizilecek bir sürü cümlenin olduğu bir roman ve yukarıda tüm yazdıklarıma rağmen, bayıldım. Bu nasıl doğal bir üslup. Tebessüm ettim "Beni beni Bağbozumu'nu", güldüm "...bit yavrusu esintili gülüş..." aşkı tanımlarken hayranlık duydum "Yavan dünyalarında gerçeküstü hissetme telaşesinden olma bitme bir duygu patlaması"
Yaptığı göndermeler, diyaloglardaki keskinlik, yarattığı dünya hayranlık uyandırıcıydı. Kartela klasik bir fantastik kurgu romanı değil. Bence fantastik kurgu romanı değil.
KartelaEdebiyat
Kartela, sizlere çok özel bir kalemle tanışma fırsatı sunan, çok sıra dışı bir zihnin eseri. Kelimelerle adeta hamura şekil verircesine oynayan yazarın her cümlesinde, insanlığın ve ruhunuzun kat kat soyulduğunu hissedeceksiniz.
Hikayemiz, toplum düzeninin çarkına girmekten uzak duran ve kendi halinde yaşamını devam ettiren Bağbozumu'nun dişlilerden biri olmak zorunda kalmasıyla başlıyor. Çevresindeki insanlar, yeni tanışacakları ve kesik parçalar halinde hatırladığı geçmişiyle her an yaşamı sorgulayan bu genç adamın hikayesi, bir anda umulmadık bir köşeden dönerek sizi tahminlerinizin ötesinde bir maceraya ve gerçekliğe taşıyacak.
Kesinlikle kaybolmaya ve şaşırmaya hazır olun. Zira daha önce böylesi bir yolculuğa çıkmadınız.
Bir gün, bir profilden mesaj aldım. Kelebeğin ilk kanat çırpışı gibi heyecanlıydı. İlk bebeğini eline almış, heyecandan ne diyeceğini bilmiyordu. İlk kitabını eline aldığını söyledi ve "Okur musun" dedi, "okurum" dedim. Sonra işte okudum.
Okurken ilk sayfalarda Murat Menteş havası hissettim. Karakterler Bağbozumu, Çivit, kesekağıdı gibi ilginç isimlerle adlandırılmış. Bunlara alışmak epey zamanımı aldı. Yine bu sayfaların anlatımı bir cümlede çok şey anlatmak istiyor gibiydi. Açıkçası adapte olmakta biraz zorlandım derkeeen olaylar bambaşka bir şeye evrildi. Giriş kısmından sonrası ise bana daha çok hitap etti ve okudukça ilk kısımlar anlam kazandı.
Hepimiz hayatımızda bizi üzen ve üzerimizde baskı yapan olaylar yaşıyoruz. Bazılarımız olaylara yenik düşüyor, bazılarımız ise hayal dünyasına sığınıyoruz. Kartela işte öyle bir hayal dünyası. Fakat bir hayalin can almış hali. Çünkü ana karakterimiz sorunlarından kaçarken zihninde oluşturduğu dünyaya can verip sanal oyun haline getiriyor. Bunu psikolog desteğiyle yaparak aynı zamanda bilinçaltını ve yaralı köşelerini onarmış oluyor. Muhteşem bir kurgu.
Özellikle son bölümleri yeniden okuyabilirim. Arınmanın ve yeniden doğuşun gücünü hissetmek bana çok iyi geldi. 2020 yılının son günlerinde böyle bir kitabı okumak da ne bileyim, harika bir denk geliş oldu. Bu yılı hayal dünyamızda onararak bitirmeye ne dersiniz?
Ezgi'cim, kalemin daim, ilhamın bol olsun. Iyi ki o mesajı attın. Iyi ki seninle tanıştım ve kitabınla buluştum. Çok iyiydi be!
Içimizdeki yaralı çocuğu görüp onu iyileştirebilmeyi diliyorum. Hepimize mutluluklar diliyorum sevgili kitap kurtları
İnsanoğlu hayalinde yaşıyor mu geleceği?
Ah kartela....
Kırmızı buton...
Yaşanılanların ardından bilincinin gizlerine sırtını dönmek için de dağın kapılarını büyülü sözlerle mühürlemişti.!
Doruk 10 yıl öncesinin acılarını desmekten korkan bir tavırla kanı koluna silip oyuna devam etti.Bu sırada Koza'nin dünyayla barışması şerefine ad kondurduklari oğulları oyunun kilit cümlesini yankıladı...
"Kırmızı,mavi,sarı!
İşte ana renklerin dansı...."
Kartela....
Çok da güzel bittin...
(Kalemine sağlık dostum)!
Ezgi özbek şenel.....
"Uyum sağladıkça ikircikli çıkmazlarda yancılık yaparken buluyoruz kendimizi. Soğumaksa soğumak, hissizlikse hissizlik istediklerini diyebilirler. Acının son derece bireysel olduğunu anlayalı beri her türlü gücün hükmünü reddediyorum. Bir başıma kalsam da yalnızlıktan gebersem de en azından varlığıma karşı dürüstlük borcumu ödüyorum." Kartela, Ezgi Özbek Şenel'in ilk kitabı olarak karşımıza çıkıyor. İçinde binbir çeşit renk bulunduran bir şehir Kartela. Tıpkı gezegenimiz gibi, tıpkı bizler gibi. Bambaşka başlayıp, bambaşka biten fantastik bir eser diyebiliriz. Başlangıçta oldukça farklı isimler karşılıyor bizleri. Bağbozumu, Çivit, Füme, Magenta, Turunç, Kesekağıdı... İsimlere alışmak ilk etapta zor gelse de yüklendikleri anlam bize bizi hatırlatıyor aslında. Hepimiz farklı birer renk değil miyiz, aynı renk olsak bile tonlarımız farklı değil mi? Bağbozumu'nun düzene ayak uyduramayıp yine de düzenden farksız bir yaşam sürmemesi ile başlıyor eser. Ama inanın bambaşka yerlere gidiyor. Kaçtığımız, derinlere attığımız, hatırlamak istemediğimiz ya da istediğimiz gibi hatırladığımız anlar... Ne kadarı gerçek ne kadarı yalan? Farklı bir kurgu, değişik bir üslupla anlatılmış. Geçmişte yaşadıklarımıza rağmen dünyayla barışabilmek mümkün mü? Kırmızı, mavi, sarı! İşte ana renklerin dansı; son iki üç dört!" Gerçeği bulmak için yeterince derine dalmaya cesareti olanlar ve çizginin beri yanına geçmek isteyenlerin romanı. "Acılar köklü dirilişlere gebedir."
Kartela sizi gerçekle hayal, geçmişle bu gün arasında bir yerlerde heyecanlı bir maceraya çıkarıyor. Yazarın özgün tavrı ve üslubu her bir satırda göze çarpıyor. Okuyacağınız kitap kesinlikle sıradan fantastik romanlardan biri değil. Bu kitap konusu, işleyişi ve olay örgüsüyle okuduğum hiç bir kitapla benzeşmiyor. Benzeşmeme durumu kitabı bir kere daha sevmeme sebep oluyor çünkü daha ne üretilebilir ki dediğim bu dünyada hala orjinal fikirlerin çıkabildiğini görmek beni sevindiriyor. Kitap bence ana iki bölümden oluşuyor ve iki bölümünde verdiği his ve zevk bambaşka bu nedenle okurken sıkılmıyor sanki yeni bir maceraya başlamış gibi heyecanlanıyorsunuz. Şaşırmayı bekleyen, yeni bir kalemle tanışmak isteyen herkese bu kitabı şiddetle öneriyorum. Yazarımızın yeni kitaplarını da heyecanla bekliyorum.
