Dokuzuncu Hariciye Koğuşu romanında, Peyami Safa’nın kendi psikolojik durumunu isimsiz bir kahramanla anlatıldığı görülmektedir. Roman akıcı olmakla birlikte, farklı konu başlıkları ile ayrılmış, ayrıca her başlığın altına şiirsel bir söylemle başlanılmıştır. Genel anlamda hasta bir insanın üzüntüsünü, sıkıntılarını ve depresyon halini yansıtırken, aynı kişinin âşık olduğu zaman ki mutluluğu da ihmal edilmemiştir.