Sherlok Holmes, "İmkansızı elediğimizde geriye kalan seçenek ne kadar mümkün görünmese de doğrudur," dememiş miydi?
Əslinə baxarsaq, yaşamımız boyu nə qədər belə anlardan keçmişik; bəzən fərqində olmuşuq, bəzənsə hiss belə etməmişik.
Həyatımızda "imkansız" sözünü çox işlədərik. Ona(kəsə) və ya hər hansı nəsnəyə qarşı deyərik bunu.
Amma onu imkansız edən, bizim düşüncələrimizdir.
Bəzən də fərqində olmadan xoşbəxtliyimizin qarşısını alar bu düşüncələrimiz...
Bu imkansızlıq içində Gurney, fərqli və anlaşılmaz hadisə ilə qarşılaşar. O qədər maraqlı və izləmədə saxlayır ki kitab insanı, oxumadan durmaq isdəmirdim.
"Seni o kadar iyi tanıyorum ki, ne düşündüğünü biliyorum". Bu alıntı əslində əsərdə nə qədər narahat edici və qorxuducu göstərsə də, məncə real həyatımızda hər kəsin sadəcə bir nəfəri olsa, düşüncələrini anlasa necə də gözəl olardı.
Düşünün, fikirlərini ifadə etməkdə çətinlik çəkirsən, amma sən izah etmədən o səni anlayır :)
Madelane və Gurney cütlüyünü çox sevdim. Ruh və zəkaları nə qədər fərqli olsa da, düşünürəm ki, güclü sevgi bağları var. Əsas olan da budur. Fərqliliyi bağlayan güclü bağ.
"Neden diye merak ediyordu, böylesine heyecan dolu, doğanın güzelliyine aşkın, her şeyde bir zarafet arayan bir kadın her anını planlayan ve sadece mantığını dinleyerek yaşamını sürdüren bir dedektifle evlenir ki?"
~Xoş mütailələr..
·
339 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.