Kinyas ve Kayra , acımasız, kötü,umutsuz ,mutsuz ve ölüm kokan iki karakter.Kılı bile kıpırdamadan adam öldürebilen, hırsızlık yapan,kadın döven iki cani.Belki tek bir kişi iki canlı.Ama insan ! etten kemikten, bir ananın doğurduğu.Kitap bitince bende yaptığı etki , ne kadar büyüsede insan ya da ne kadar kötü olsada içinde bir yerlerde hâlâ kırmızı papuçları yastığının altında yarınki bayram sevincine ve koskoca bir umuda uyanmayı bekleyen bir çocuğun masumiyetini barındırdığı....ve ANNE kucağı , hâlâ ve her şeye rağmen en sıcak ,en güvenli sığınak.İnsana insan olduğunu gerçek sevginin varoluşun hatırlatan tek ve emsalsiz kişi ANNE.Tam da burda kendi ağbim geldi aklıma. Annemizi gömdükten sonra yanına yatıp , hıçkırıklara boğulan o 55 yaşındaki çocuk .AĞBİM. Ve benim o annesiz ve öksüz kalmış küçücük 55 yaşındaki oğlan çocuğu için olan yasım. Kitap böyle bir kitaptı işte !
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.