Çocukluk arkadaşının çağırmasıyla yanına gidiyor Pilar. Ve tanrıya inancını yitişmişken, yeniden inancını bulma yolunda ilerleyip aşkı da buluyor. Bana göre şizofrenik bir yolculuktu kesinlikle :) Kafamı karıştırdı, ne diyor bu? diye sorularla geçti. Derinliği olması gereken bir kitap ama beni sarmadı ve çok saçma geldi. Delilikle, inanç arasında gitti geldi. Kitabın sonunda öyle bir adam yok diye geçirdim içimden ki adını bile belirtmemiş olmayan bir adama mı aşık olduk yoksa bu bir ruhani aşk mıydı? Neyse. Beni etkilemedi. Ya da bana göre değildi.