Okuduğum ilk Sabahattin Ali romanıydı. O kadar etkileyiciydi ki... Yazarın müthiş tasvirleri vardı, hele İsmet Şerif karakterini tasvir ettiği bir yerde gözümde canlanan hali dayanılmazdı. Günlük hayatta aslında çokça karşılaştığımız o insan tiplerini en gerçekçi haliyle veriyor ve yaşananları gözünüzün önünden bir sinema izler gibi geçiriyor.
İnsanların düştüğü boşluğun onları nerelere savurduğu; düşüncesizce, hesaplanmadan üstlenilen sorumlulukların insanda oluşturduğu büyük değişim ve iç çatışmaları göz önüne seriyor.
Ömer'in kendine olan yabancılaşması ve içinde kendinden ayrı bir varlık olduğuna kendini inandırması, Nihat'ın kendini bir mücadeleye bağlamış olduğunu sanması ancak aslında fiil ve düşüncelerinin özündeki kötülüğe bir kılıf bulmuş olması... Her karakterin kendine özgü hali insanı düşünmeye ve sorgulamaya sevk ediyor.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.