Ölü Canlar epeydir merak ettiğim ama okuma grubu ile okuyacağımız için ertelediğim bir kitaptı. O yüzden başlarken daha bir istekle okudum. Çokta keyif aldığım bir kitap oldu. 2021 yılı biterken, bitişe yakışan bir kitaptı.
Ölü Canlar 2 ciltten oluşuyor. Gogol yazarken böyle planlamış. Ve her cilt kendi içerisinde bölümlere ayrılıyor. İlk cilt günümüze eksiksiz ulaşmış. 2 ciltte ise yazarın hastalığının nüksettiği döneme denk gelmiş beyin humması geçirdiği bir esnada ki2 cildi ateşe atmış. Arkadaşı kurtarabildiğini çıkarmış ve eksik kalan kısımları kendi hayal gücüyle yazarak yayınlamış. İş Bankası her iki cildi tek kitapta birleştirerek tek kitap şeklinde yayımlanmış. İlk cilt baya akıcı bir şekilde ilerliyor. 2cilde geçince açıkca belli oluyor ki başka bir kalemden çıkmış kitap. Bu kadar mı farkeder diyor insan.. Okurken baya zorluyor.ilk cilte verdiği okuma zevkinden eser yok maalesef.. Kahramanımız ölmüş ama kayıttan düşmemiş kişileri satın alarak bunlar üzerinden dolandırıcılık yapıyor. Hikaye bu olay üzerinden geçiyor kahramanımız bir dış dünyayla iletişimi var birde onlarla konuşurken kendi iç dünyasını okuyoruz. Okurken baya eğlenceli olsa da aslında ne kadar yalnız ve sevgisiz olduğunu görüyoruz. İyiliğe, iyi şeylere, insanlara tahammülü olmayan yalnız bir insan kahramanımız Çiçikov.
19.yıl Rus yaşantısını, eşitsizliğini mizahi bir yönden gözler önüne seriyor yazar. Bunu okuru sıkmadan yapıyor. Dostoyevski hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık diyerek Gogol 'a övgüler dizerken ne kadar haklıymış meğer. Yazardan okuduğum ilk kitap ama kesinlikle son olmayacak. Diğer kitaplarını ilk alışverişimde edinip okuyacağım mutlaka. 2.cildi yakmasaydı hikaye nasıl şekil alırdı diye düşünmeden edemiyor insan..