Roman zaman çizgisini öyle bir yerden yakalıyor ki belli bir süre sonra sayfaları ardını ardına çevirme sebebiniz 'ne olacak' değil acaba başka 'neler yaşandı'ya dönüyor. Karakterlerle hem eleştirel hem de vicdani bir bağ kurduruyor. Üstelik kaskatı bir sebep sonuç ilişkisi kurulmamışken anne baba olmanın önemini yitirişi üzerine güzel bir örnek sunuyor. Yazarın romanın akışından çıkıp okura seslendiği yerlerde istemsiz gülümsüyorsunuz.
Roman akıp gidiyor okurken, ama herkese hitap etme kaygısı da taşımıyor. Çevirmenliğiyle tanınan Kadir Daniş'in, okurken farklılığını hissettirdiği bir kitap.