"Dünyada en az konuşanlar aslında en fazla sözü olanlardır, konuşmaktan ağızları kavrulur dilleri kurur. Kendileriyle konuşurlar ve yürekleri yorgun düşer." (S.338)
Kadim Gemi, Zhang Wei'nin Çin Edebiyatı için dönüm noktası kabul edilen bir eseri. Zaten kitap Çin'de yayınlandığı zaman çok satanlar listelerinde uzun süre kalmış. Yakın bir arkadaşımdan Çinlilerin ellerine gecen herseyi yemelerinin nedenini tarihlerinde yaşanılan açlık, kıtlık, savaş dönemlerinden kalan alışkanlıktan kaynaklandığını duymuştum. İşte bu kitapta bu cümlenin ne anlama geldiğini ayan beyan anladim. Sui, Li ve Zhao ailelerinin Wali adlı bir kasabada nesiller boyu neler yaşadıklarını aile ve ülke kaderlerinin kesişimi ekseninde okuyoruz. Kitapta işkencelerden bahsederken şöyle bir cümle geçiyor; "İnsanların hayal edemeyeceği şeyler var ama yapamayacakları hicbir şey yok." (S.353) Bu cümleyi okuyunca da Çin'in Uygur Türklerine yaptığı işkencelerin ve hatta artik bir marka haline gelmis "Çin işkencesi" tabirinin kaynağını anlamış oldum.
Kitabin başlangıç kısımlarının biraz ağır aksak gittigini ve zaten zamanin non-lineer tarzda olmasının okuyucu için bir parca zorlayıcı oldugunu biliyordum ama yine de uzun zamandır bu kadar zorlanarak bir kitabı okumamıştım. Çok olumsuz yorum yapıp okumaya niyetlenenleri soğutmak istemiyorum o yüzden herkese keyifli okumalar dilerim.
·
445 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.