Güneşin nazlı bir gölgeye sığındığı günde,
simsiyah bir aydınlık ile tüm tezatlarla, yokluğun yoksunluğunda savrulurken
sen vardın ey kalbim!..
Sen tüm yokluğun varlığı
güneşin sakındığı yaz akşamıydın.
Seher yeli değsin saçlarına
yoksulluk sığınsın gözlerine
aç kalmasın çocuklar
üşümesinler de
bir de sevmek olsun kalplerde…
Sen ey Süreyya yıldızı
ey nemli sözlerin mısrası
sen vardın, yüreğimin sokaklarında yürüyen varlığın vardı.
Sen deryalara değen ayışığım,
bilinmeyen şiirlerle gel
hüküm sür sana dair şehirlerime…🌿
··
350 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.