Babam, Doğu Akdeniz'de çok yaygın olan, hassasiyetleri ve aidiyetleri "idare etme" huyundan bütün kalbiyle nefret ederdi; örneğin misafirlere, "Aman dikkat! Filanca Yahudi'dir", "Falanca Hristiyan'dır!", "Feşmekan Müslüman'dır!" denilmesinden. Herkes "biz bizeyken" ettiği sözleri kendine saklayıp güya ötekine saygıdan kaynaklanan, aslında aşağılama ve tiksintiyi yansıtan sıradan, ağdalı kaliplarla konuşmaya heveslenirdi. Sanki iki taraf iki ayrı türe ait varlıklarmis gibi..