·68 syf.····Okunma: 08 Aralık 2021 00:05 Kitapta son bölümlerde yani sayfalarda yer alan hatta kitabın en can alıcı cümlesi ile başlangıç yapmak istiyorum. "Benim bütün hastalığım 20 yılda bütün kasabada sadece bir akıllı insan bulabilmem ve bulduğum bu bir kişininde deli oluşudur." Çok güzel bir sözdü.
Kitap başında insan/karakter betimlemeleri ile başlıyor ortalara kadar da devam ediyor. En çok ilgimi odağımı çeken Nikita karakteri oldu. Dar kafalı bir karakter. Çeki düzen sevmesine rağmen bunu zorbalıkla yapan buna inanan bir karakter. Düzeni bozanların dövülmesi gerektiğine inanıyor. Kitap hastane de geçiyor ve bu hastanede yolsuzluk, pislik, düzensizlik mevcut. Burada yatan hastalar ve çalışanlar her şeyin farkındalar. Ama bunu değiştirmek için hiç bir şey yapmıyorlar. Hatta tüm kasaba bunun farkında. Sessiz kalmalarının sebebi kötü de olsa bir hastane olması. Ve bu iyi bir şey diyorlar.
Kitapta baş karakter olan hasta Ivan okumuş ve zeki biri lakin sürekli kaygı ile yaşayarak delirmeye başlıyor. Kendisinin hikayesi oldukça güzeldi. Diğer baş karakter doktor Andrey Yefimic. Ivan ile gide gele muhabbet ettikçe onu seviyor saygı duyuyor ve bazı şeyleri sorgulamaya başlıyor. O sorgulamaya başladıkça deli ilan ediliyor. Zorla istifa ettiriliyor. Kendisi geçmişte sessiz kaldığı için başına bunlar gelince sessiz kaldığı hatasını daha iyi algılamaya başlıyor. Beklemediğim bir sondu ve açıkcası şaşırdım. IVAN: Maruz kaldıkları adaletsizliğe, koşulların berbatlığına karşı çıkıyor. Andrey: Bunları görmezden geliyor, bu durumu değiştirmek için hiç bir şey yapmıyor. Sonunda bu yanılgının içine düşsede iş işten geçmiş oluyor.
Kitabın arka kapağındaki yazı da resmen kitabı özetler nitelikte. "Rusya'nın ve ülkenin sorunları ile ilgilenmek yerine onları uzaktan izlemeyi tercih eden elit Rus aydınının deliliğinin simgesidir 6. Koğuş."