Uşaklıgil'in biyografisini geçtiğimiz yıllarda okumuş ve kalemiyle tanışmak için de Mai ve Siyah'ı seçmiştim. İnsanın ruhunu emen Ahmet Cemil karakterinden sonra uzun süre Uşaklıgil okumaya ara vermiştim ta ki Oğuz Atay'ın bir röportajına denk gelene dek. Orada kendisinin tutunamayanlar olarak anlattığı profili Uşaklıgil'in Kırık Hayatlar olarak adlandırdığından bahsederek yollarımızın kesişmesine vesile oldu.
Baş kahramanımız Ömer Behiç, Mai ve Siyah'ın Ahmet Cemil'i kadar ruh emici olmasa da kitap boyu kararları ve kararsızlıklarıyla, kadına bakış açısıyla, evlilik hakkındaki yorumlarıyla sinir bozucu biri haline dönüşüyor, ek olarak da ahlak bekçilerinin perde arkasını gösteriyor. Bunlara rağmen okumaktan en keyif aldığım bölümler yine Ömer Behiç'in kendiyle konuştuğu bölümlerdi.
Doğru olanı bilmekle uygulamak arasındaki farkı, karakterin gelgitlerini ve aldığı kararın çevresine etkisi etkileyici bir şekilde aktarılmıştı. Bunlar sadece ana kahraman ekseninde değil bahsi geçen kırık hayatlar yaşayan tüm karakterler için az çok ele alınmıştı. Hiçbir karakter havada kalmamış, akılda soru işareti bırakmayacak şekilde aydınlatılmıştı.
Serveti fünun eserleri benim için biraz zorlayıcı olsa da Can Yayınları'nın Günümüz Türkçesi baskısı okumayı oldukça keyifli hale getirmişti.
Oğuz Atay'a geri dönersek; sevdiği, etkilendiği kitapların peşine düşmüşken Kırık Hayatlar'ı da okuduğuma memnunum. Çok genel bir yorumla Tutunamayanlar'da bana kalırsa daha ruhsal, sezgisel, fikirsel Kırık Hayatlar'da ise aciziyet ve irade gibi sorunlar baskın. Bu iki eser üslup ve işleyiş olarak birbirlerinden farklılar, ikisinin de tadı başka. Halit Ziya Uşaklıgil'i okumak görece daha rahat ve alışıldık hele ki güncel dili olan baskılarda.
·
406 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.