Dans Dans DansEdebiyat
İlk kez bir Murakami romanı okuyorum. Okudukça, uzunca bir süre ben ne okuyorum diye düşündüm. Çünkü kitapta bilinç akışı hiç bitmiyor, anbean okuyanı dış dünyadan soyutlayıp kitabın içerisine hapsediyordu tıpkı kitapta bahsi geçen zifiri karanlık kat gibi. Okurken sık sık Koyun Adam denilen gizemli şahsın mum ışığını aradım sayfalar arasında. Bir ismi bile olmayan kahramanımız gerçek dünyaya dönsün de ben de biraz aydınlanayım istedim. Açıkcası kitabı okurken kendimi daima karanlıkta hissettim. Bilemiyorum bu yazarın bir başarısı olabilir. Kesinlikle diğer romanlarını da alıp okumayı düşünüyorum.
Kahramanımız kendini o kadar önemsiz ve değersiz olarak görüyor ki kitabı okuduğumuz 500 sayfa boyunca adını öğrenemiyoruz. Bir ismi bile yok okuyucunun gözünde. Arka fonda sürekli çalan bir müzik, İkinci el subaru, telekız servisleri, kapitalist sistem eleştirisi... Birçok şey kitabın içinde mevcut. Bir ara sarı siteye girip Subaru bile baktım hatta okurken bir sigara molası verip kitapta bahsedilen şarkıları dinledim.
Kısacası heyecanla okudum, elimden bırakması zor oldu.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.