Lars Kepler çok hızlı bir şekilde kitabın içine okuyucuyu çekmeyi başarıyor mikael in bulunduktan sonraki anlatımlarında sizde onunla birlikte ilerliyor yeri geliyor siz de gözünüzü kısıyor göremiyorsunuz,yeri geliyor endiseden huzursuzlaniyorsunuz.Sadece hikâyenin gelişme bölümünden sonuca geçerken bir kaç yerde yapilan gereksiz uzatmalar kurgudaki o hızlı akışa set oluşturuyor