Kendime Notlar
Yaşantımdan memnun değilim ve bunu değiştirmek istiyorum. Bu değişimi nasıl başlatmalıyım diye düşünürken bu kitap elime düştü. Kısa bir kitap, gece yatmadan önce okumaya başladım. İyi, hoş, akıcı derken o cümle geldi: "Kendinden dışarı çıkıp bakmadıkça kim olduğunu asla bilemezsin." Ben değişim istiyordum doğru ama düşününce daha kim olduğumu bile bilmiyordum. Kaç kere denemiştim, eksik hissettiğim, mutsuz olduğum şeyleri değiştirmeyi, ama hep aynı umutsuzlukla, başaramama hissiyle yenilgiyi kabul etmiştim. Sonra kitapta şu cümle geldi: "İşte kader hep böyle davranır bizlere, hemen arkamızdadır, omzumuza dokunmak için elini çoktan uzatmıştır, bizlerde hâlâ, geçti gitti, gösteri bitti, yine aynı hikâye, diye homurdanıp dururuz." Doğru, pes etmemek gerekliydi bir yola baş koymuşsan, bazen başaramama hissinin en doruk noktası, pes edeceğin o an belki de hedefine en fazla yaklaştığın andı. Şu ana kadar hep pes etmişken, tekrar pes etmeyeceğim ne malumdu? Her denememde başarısız oldukça, yine başarısız olacağım hissiyle tekrar tekrar daha kötü, daha mutsuz hissediyorum. Sonra şu cümle geldi: "Mühim olan varış değil gidiştir mi demek istiyorsun yani, kim olduğunu bilmiyorsan kendin olabilmen mümkün değildir." Evet belki de önemli olan sürekli denemektir. Belki de esas önemli olan, o yola varırken çizdiğin zikzaklar ve her zikzağın benliğinde yarattığı yeni kökleri kabullenip kendini tanımaktır.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.