Körlük kitabıyla başlayıp toplumsal düzenin ve işleyişinin 'Görmek' ile devam ettiği alegorik tarzda sunulan en başarılı distopyalarından birini okudum.
Her ne kadar "Körlük" kitabının devamı değildir, değerlendirmeleri mevcut olsa da karekterler birçok noktada farklı da olsa değerlendirmem o ki birbirini takip eden seri kitaplar şeklindedir. Verilmek istenen mesaj;toplumsal körlüklerin aslında hep içimizde yaşadığına ve asla bitmeyeceğidir.Hepimizin körlesmeye başladığı değildi aslında.Körleşmiyoruz. Hepimiz körüz.Körüz ama bakıyoruz.Bakabilen ama göremeyen körler. İnsanoğlunun yani bizim varolduğumuz her yerde kötülük vardır ve o kötülüğü engellemeye çalışan insanların nesli gittikçe tükeniyor.
Kıymetli AYTMATOV, maalesef dünyanın herhangi bir yerinde yapılan kötülüklerden hepimiz sorumlu hissetmiyoruz kendimizi.
Kıymetli SYRUS, suçluyu affeden hakim maalesef kendini mahkûm etmemiş hissediyor.
Ve kıymetli MERİÇ,Mağlubiyetimiz içimizdeki gaflettendi ki kötüler hep iyilerden daha güçlü olarak çıktı karşımıza ve hep kazandılar.Kazanmaya da devam edecekler..
Neden mi? Don Kişot, herhangi bir maç biletinden daha ucuzken bile rağbet görmüyor çünkü.
Keyifli okumalar
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.