Muhakkak okunması gereken tiyatro eserlerinden biri bence. Akışı, diyaloglar ve dili çok güzeldi ve hiç sıkmadan ilerledi.
Ayrı olarak bahsetmek istediğim tek şey ana karakterimiz Harpagon'u hiç sevmediğim ve hatta nefret ettiğim gerçeği. Ya cimriliği geçtim hayatımda böyle yüzsüz bir insan görmedim. Hele çocuğu yaşındaki kıza gönül vermesi - ayriyeten bu kız kendi öz oğlunun sevgilisi - ve kıza ettiği iltifatlar ciddi anlamda midemi bulandırdı. Ya senin çocuğun yaşında kız ya nasıl böyle duygular besleyebilirsin be adam!
Dipnotlardan edindiğim bir bilgi de bir dönem bu eserin ve Molière'in tiyatro repertuarlarından kaldırılması. Kaldırılma nedeni ise Harpagon'un oğlu ile oğlunun sevgilisi için kavga etmesi ve bu kavga sonucu oğlunun babasına büyük bir saygısızlık yapmasıymış. Harpagon oğluna lanet okuyor ve oğlu da buna karşılık "Allah sizden razı olsun." diyor. Aydınlanma filozoflarından J.J. Rousseau ise oğlanın bu davranışının büyük bir ahlaksızlık olduğunu ve kötü adetlerin aşılandığını vurguluyor. YA HARPAGON KENDİ ÇOCUĞU YAŞINDA KIZA GÖNÜL VERİYOR! BU KÖTÜ ADETLER AŞILAMIYOR DA OĞLANIN BABASINA SAYGISIZLIĞI MI KÖTÜ ADETLER AŞILIYOR? Yani bir oğlanın babasına böyle sözler söylemesi normal şartlarda bence de saygısızlıktır fakat Harpagon'un davranışları saygıyı hak eden bir insanın davranışları değil. Bu yüzden J.J. Rousseau'a katılmıyorum.
Burda tepkili olduğum şey; eserin, 60 yaşında bir adamın çocuğu yaşındaki kızla evlenmek istemesinin kötü örnek oluşturacağı için repertuardan kaldırılması değil de bir oğlanın babasına saygısızlık yapmasının kötü örnek oluşturacağından dolayı kaldırılması.
Eser ve Molière ile hiçbir derdim yok. Tepkim sadece asıl görülmesi gerkendense çok alakasız konulara odaklanılması. Ay bunu yapan da aydınlanma filozofu. Çok sinirlendim doğrusu.
Kendimi ne kadar iyi ifade edebildim bilmiyorum ama yanlış anlaşılmam umarım. Kitap çok güzel mutlaka okuyuuun <33
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.