Gurur ve Önyargı
İki tehlikeli duygu...
Önyargı çok şey kaybettirebilir insana lakin bu kavram durduk yere kendi başına şekil alabilen bir duygu değildir. Bu kavram her insanda belli bir yer tutmaktadır. Yer tutan her duygu bir insandan başka insana doğar. İnsan doğası herkeste farklı gözlemlenen bir kavramdır. Gurur ve Önyargı, pek çok insanda farklı yollarda aynı mevsimde konaklama yapmaktadır. Her giden insan gelen insan için boşluk bırakır. Geri insan dönmek bu yüzden çoğu zaman imkânsız bir boyut kazanır.
Gurur kısmını Darcy, önyargı kısmını Elizabeth üstlenmiş bu romanda. Kitabın sonunda Darcy kibrini ve gururunu bıraktı, Elizabeth ise önyargısını. Peki akıllarda bir soru ya bu duygulardan hiç kurtulamasalardı veya kurtulamıyorsak (kendimize yöneltelim bu soruyu). Geç kaldığımız ya da kaybettiğimiz şeyler; gururumuzdan, önyargılarımızdan ya da kuruntularımızdan daha mı değersiz?