İvan gonçarov'un romanı ve roman kahramanı; yazıldığı dönemin rusya’sında, büyük yankılar uyandırmış bir eser.
oblomovluk topluma ve dünyaya duyulan nefretin değil, kadere yakarışın ifadesidir, nihayetinde kaderine boyun eğiştir. o, belki de hayatın hırstan uzak kısmında dünyaya gelmiştir. bazen hayal gücü alevlenip unutulmuş anıları, gerçekleşmemiş hayalleri aklına geldiğinde uykusundan uyanır, vicdan azabı duyar. ama sonra hayatının böyle sönüp durgunlaşmasının bir sebebi olduğunu düşünür. o; insan hayatının rahat tarafını göstermek için, mahsus böyle yaşaması gerektiğini düşünmüş, hayatın kasırgalı taraflarını gösteren, yaratıcı ve yıkıcı güçleriyle pençeleşen birçok insan olduğuna inanmıştı. nitekim bu hayatta herkes üstüne düşeni yapmalıydı. işte oblomovkalı eflatun’un kendini avutan felsefesi budur:
"o er meydanına çıkacak bir pehlivan olarak değil, sakin bir savaş seyircisi olarak doğup büyümüştü. ürkek ve gevşek ruhu büyük mutluluk kaygılarına, dertlerin, talihin rüzgârına dayanamazdı. onun kendine özgü bambaşka hayatını yaşaması gerekti; başka bir şey aramasına; kendini değiştirmesine, vicdan azabı duymasına gerek yoktu."
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.