70 yaşına geldiğinde kendini dinozor diye adlandıran mîna urgan, kendi dilinden çocukluğunu, çocukluğunda tanıma fırsatı bulduğu bir çok yazarı, sanatçıyı ve Ataturk'le olan anılarını anlatıyor. o dönemde ki çevreyi, toplumu ve insanların dünden bugüne nasıl değiştiğini, siyasetteki yöneticilerin bunda nasıl etkili olduğunu yüzümüze çarpıyor. realist bi' o kadar da duygusal olan mîna urgan'in bu eseri kesinlikle okunmayi hak ediyor. ^^