Lordlar ve VarislerKitap Yorumu
Güzel bir kitaptı, ilk başlarda -yaklaşık 70/80 sayfa- kitaba alışamamıştım ve hayal kırıklığına uğramıştım. Ancak 70/80 sayfadan sonra alışmaya başladım. Öncelikle, kitap bana ders verdi bazı yerlerde, ancak kitap bittiğinde, bitmesi beni etkilemedi. Bunun nedeni nedir anlamadım ama... Neysee, yoruma geçiyim. Öncelikle, Nova'nın deliliğine bayılıyorum, gerçi ben tüm delilere bayılırım :) ama Nova tam olarak deli değil gibi geldi bana. Başka bir şey ama hala bunun adını bulamadım. Daren'in oyunbazlığı cezbetti beni. Oyunabaz insanları severim, Daren gibi davranmak istiyorum insanlara. Kesinlikle çok eğlenceli olurdu, bunu denemeye çalışacağım. Arın... Arın'a içten içe hiç alıştığımı hissetmedim. Alıştım ama fazla değil. Bana hep itici geldi. Amon ise, adamı suçluyamıyorum aw. Neden mi? Amon'un yerinde olsaydım, -Elemental de olsaydım demek daha doğru olur- ya diğer Lordlara karşı nazik olurdum ya da tüm Lordları alt edip tahta geçer ve tahtımı hiç kimseye vermezdim. Ki tahtdayken de uslu durmazdım; sürekli Lordlara karşı oyun kurup kendimi eğlendirirdim, yerimde duramazdım ortalığı karıştırmak için. Kısacası bu yüzden Amon'a çokta kızamıyorum. Sina'ya gelirsek, ben de Hava Krallığındanım. Sina'yı çok seviyorum tabii ki Sina gerçekten çok duygusaldı, onurlu ve iyi bir Lord olmayı başarmıştı. Nova ile olan arkadaşlığına önem verdiğini düşünüyorum. Sina bence Elemental diyarında kötü özelliğinden (Daren'in nefret edilen, Arın'ın korkulan olması gibi, yalnızlığından bahsediyorum) en çok etkilenen Lord, ki duygusallığından da kaynaklanıyor birazcık...
Bu kitap N. G. Kabal'dan okuduğum ilk kitaptı, yazarın kalemini çok sevdim. Betimlemesi harikaydı gerçekten, hayal gücüne hayran kaldım. Kitap içerisinde sürekli olarak yeni bir olay çıktı, özellikle Daren bir türlü uslu duramadı :) (ben olsam bende duramazdım laheklsnfkd) kitapta kesinlikle en sevdiğim sahneler Daren'in "Yolunu mu kaybettin Su Vârisi?" diye bir anda çıkıştığı o 2 sahne oldu ;) lshxksdlw
Şu kitabın son heyecanlı anlarında (ervan-arın fln) olaylar abartı gibi geldi, Ervan'ı herkes görüyordu ama buna rağmen o an geldiğinde herkes varlığını unuttu ve o yokmuş gibi davrandılar çünkü Nova'ya odaklanmışlardı ki Sonay, Ervan hakkında o an söylediği şeyi çok rahat söylemişti ve kimse bunu takmamıştı... Karşılarında düşmanları dururken böyle saçma tepki vermeleri bana çok cringe geldi. Bunun dışında kitapta herşey yerli yerindeydi. Gece Yarısı Lordu'nun bulmacaları gibi karışık, oyunları gibi sinsi, karga kahkahaları gibi alaycı, sırları gibi gizli bir kitaptı. Evreni genişti ama kolay anlaşılabilirdi. Üç başlı köpek, periler, cinler, nagueller, halular, yamyamlar, tanrıçalar, sadakatsizler, yeminliler... her şey harikaydı. Kabal'ın hayal gücü gerçekten bir insanın sınırını aşmıştı. Acaba Kabal aslında Elemental diyarına mı ait? :) Kısacası, bu kitabı herkese tavsiye ediyorum. Ha bu arada... Kitap yanımda duruyor ve sanki bitmemiş gibi hissediyorum, okumam gerektiğini hissediyorum... ama o bitti ;( Sanki kapakta duran Sina beni çağırıyormuş gibi...
·
149 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.