Öyle bir kitaptı ki hislerimin yüzde birini bile anlatabilir miyim bilmiyorum... Hem kalbimi bu kadar yumuşacık yapıp sevgiyle dolduran hem de insanlardan bu kadar nefret ettiren bir kitap daha okumamıştım. Çocukların gözünden dünyayı tekrar yaşamak gibi bir fırsat sundu bana Harper Lee. (Bir öğretmen olarak da çok şey farketmemi sağladı.) Adaleti, vicdanı mesleğinin ötesine taşıyan avukat bir babanın çocuklarıyla olan yaşamı, onlara yaklaşımı öyle güzel ki hayatlarına dahil olma isteğimi hâlâ bastıramıyorum içimde.
Kesinlikle tek bir boyutuyla ele alınabilecek bir kitap değil. Her kelimesini tek tek, yavaş yavaş hiç bir yerini kaçırmak istemeden okudum. Çocukların o güzel kalpleriyle yetişkinlerden daha adil, vicdanlı, gururlu oluşları yeniden umut verdi bana.
Kısaca Hitler ırkçılığının kötülüğünü anlatan bir öğretmenin zencileri ötekileştiren davranışlarına, beyazların her zaman siyahlardan üstün olduğunu düşünen insanların vicdanlarini terk edişlerine, amacına ulaşamayanların alçakça davranışlarına, "kabul edilmiş doğruların" gerçekler üstündeki kör edici boyun eğişlerine tanık oluyorsunuz. Kitaplığımdaki en değerliler arasında yerini aldı. Keyifli okumalar...
·
192 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.