Düşüncelerimi ilk olarak şu cümleyle dile getirmek istiyorum. En büyük sorunlarımızdan bir tanesi olan empati duygusunu geliştirmek istiyorsanız kitabı mutlaka okumalısınız! O korkuyu idam edilen adam gibi âdeta iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Bu kan dondurucu... Okurken kendinizi giyotin sehpasında düşünmekten alıkoyamıyorsunuz. Hayatınız... Sevdikleriniz... Kaybetmek istemedikleriniz.... Gözünüzün önünden bir film şeridi gibi geçiyor. Duyguları en zirvede yaşıyorsunuz. Sebebini bilmediğiniz halde, bilseydiniz idam sürecindeki acı ve yoğun duygular bu kadar iyi aktarılamazdı, yinede acıyorsunuz idam edilmeyi hak etmediğini düşüneceksiniz en azından kızıyla olan kısmı okuduğunuzda böyle düşüneceğinizden eminim... Kızdığım nokta, insanlar idam edilmek üzere olan biri için kahkahalar atacak, kutlama yapacak, şölen varmışçasına eğlenecek kadar acımasız olamaz bunu kabullenemiyorum. Umarım beni en etkileyen kısım olan “bağışlayın son 5 dakika daha yaşamama izin verin.” dediği kısımda affedilmiştir.
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.