Hakan Günday’ın ilk kitabını okuyup hiç sevmemiştim hatta bitiremedim o yüzden Zamir’e uzun süre direndim. Merakım isteksizliğime galip gelince önyargılı aldım Zamir’i ancak iyi ki okumuşum dedirtti bana. Yazar bir röportajında “gerçeğin şiddetine asla yetişemiyoruz” demiş o kadar haklı ki daha dün gencecik bir avukat kızın 7 kurşunla katledilmesi, gencecik bir öğrencinin tarikat baskısına dayanamayıp intiharı… Bu kitap dünyadaki tüm kötülüklere ithafen ve kötülüğe rağmen varolan bir çocuğun hikayesi, ön hazırlığı sağlam araştırmaya dayanan entellektüel dile sahip kurgusu neden olmasıncı bir hikaye.