Bazı kitaplar vardır hiç bitmesin istersiniz ama o kadar keyif alırsınız ki elinizdende bırakamazsınız. Aşiyan Divane bunlardan biri oldu. Ilk kitapta öyle bir alıntı vardı ki Divane için günleri saydım ve kesinlikle beklediğime değen bir kitap oldu.
200 sayfa o kadar güldüm ki dedim Ayşe bunun peşine neler olacak acaba. Müge ve Kaan iyi ki varlar. Bu iki delinin olduğu yerde eğlence, kahkaha kesin. Efsun gerçekten arkadaş, dost fakat Levent asla sana layık değil. Kitabın en sevilmeyeni Levent. Sana çok kızgınım son kitapta da senden hoşlanmayacağım kesin. Mahir asla sevmedim,Selçuk kızlarla seninle ilgili çok konuştuk. Seni baş göz ettik merak etme.
Gelelim Savaş ve Gülfem'e. Herşey o kadar yolunda güzel gidiyorken Savaş bir anda ipleri kopardı. Ama ne koparma... söyledi laflar yenilir yutulur değildi. 6 aylık ayrılığın ardından dönen Savaş karşısında bambaşka Gülfem bulur. Gülfem yaşadıklarını o kadar zor atlatır ki yeni yeni kendine gelirken tekrar aynı şeyleri yaşamaktan korkar. Savaş ise aynı Savaş. Kıskanç, sahip çıkan fakat uzak durmaya çalışan.
Hep Savaş böyle yaptıysa vardır sebebi dedim. Okuduğunuz da anlayacaksınız. Peki yıktığı, yaktığı Gülfem'i tekrar kazanabilecek mi?
Öyle cumleler vardı ki yüreğim acıdı öyle sahneler vardı ki gözlerim doldu. Ama kitabın en can alıcı sahnesi benim için Savaş'ın size alıntıda verdiğim sahne. Bu sözler de gözlerimden yaş düştü.
Sevgili Humeyra kalemini çok seviyorum. Aşiyan Virane ve Divane tekrar tekrar okuyacağım kitaplar oldu. Senin yazdığın nice hikayeleri,kitapları birlikte okuyalım. Şimdi kitabı okuyan herkes gibi diyorum ki 3. ne zaman elimizde olur.
·
224 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
