İki Kişilik Yalnızlık Yazarın okuduğum ilk kitabı oldu. Bir noktadan sonra 'Ben ne okuyorum?' diye düşünmeye başladım. Başladığım bir kitabı bitirmeden bırakmak adetim değildir ama neredeyse bırakacaktım. Hikayenin gerçek olduğu belirtilmiş. Ben buna inanmak istemiyorum. Bir adamın, özellikle bir tıp hekiminin bu kadar bağnaz olabileceğine, hayatının başında ayakları üzerinde durmayı öğrenmiş, bağımsız bir yapıya sahip olduğuna inandığım bir kadınınsa bu kadar gerçek dışı düşüncelerle hareket edebileceğine inanmak istemiyorum. Sinirimden kudurdum resmen. Hikayedeki seri zaman atlamaları beni hikayeye bağlayamadı. Karakterler de çok yüzeysel işlenmiş, genel olarak olaylar ardarda sıralanarak anlatılmış. Kim neyi neden yapıyor anlamak mümkün değil. Belki karakterlerin iç dünyasını yansıtmayı seçseydi hikaye bize de geçerdi. Hal böyle olunca bir hayat hikayesinden ziyade, üçüncü şahıs ağzından anlatılan bir anı okumuş gibi hissettim.
·
150 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.