Memedim,Şahinim…
Ahh İnce Memed ahh demek istiyorum sevgili okurlar. Öncelikle ilk kitaptan spoiler vereceğim için okumamış olanlar bu incelemeyi şuan için ertelesinler ki bu muhteşem romanın vereceği edebi lezzetten mahrum kalmasınlar. Aslında ince memed öyle bir kitap ki spoiler de yeseniz tadı asla kaçmıyor. Dili anlatımı sonuna kadar o edebi hazzı veriyor. Her ne kadar çok sevsem de -haddim olmayarak- bir eleştiride bulunmak istiyorum. Daha çok serzeniş aslında benimkisi. Ben ince memed’i ilk kitaptaki haliyle o kadar sevmiştim ki hikayenin gerektirdiği açıdan içe kapanması başkaldırısını sorgulaması ümitsizliğe düşmesini anlamama rağmen bu kadar pasif gösterilmesini sevemedim. Bu açıdan mutsuz etti ama tahminimce Yaşar Kemal bunu bilerek yaptı aslında İnce Memed bi efsaneydi köylüler için onu insanüstü bir güç gibi görüyorlardı ancak İnce Memed bile buna şaşırıyordu. Ben onlara zarardan başka ne getirdim ki diyordu. Sanıyordu ki Abdi ağa ölünce her şey düzelecek. Oysa ki daha acımasızlarıyla karşılaşmış ve Abdi gitti Hamza geldi Hamza gitse Kenan gelecek diyordu. En sonunda insanların ondan beklentisine dayanamayıp ondan bekleneni gerçekleştirdi. Hikaye ilk kitaptaki gibi akmadı evet ama İnce Memed’in tek rakibi ilk kitap diyebilirim. Bir Adanalı olarak dili bizi anlatıyor. Kültür bizi anlatıyor. Bu kadar güzel ve doğru yansıtılması Çukurova insanının mükemmel gerçekten. Son olarak İnce Memed e bir isyanım var.
Kardeşim senin bir evladın var git bi gör tanısın çocuk seni git yavrunun yanında saklan. Hiç mi merak etmedin sevmedin yavrunu be. Çukurovadan bir deyişle kapatmak istiyorum”Baba,dağda bir oba.” Yani baba eldir aslında insana.
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.