Körüm, körüz, kördüler...
Kimse tam anlamıyla göremez.
İşte bu yüzdendir dünyadaki bütün problemler.
İşte bu problemlerden sebep mecburuz el ele tutuşup yürümeye. Birbirimize göz kulak olmaya.
Çünkü bir insan tek başına gelemezdi üstesinden hiçbirşeyin. Kör olanlar olmayanlara ihtiyaç duyduğunu bilmiyordu ancak kör olmayanlar da körlüğe yakalanabilirdi heyhat, kör olanları görmezden geldikçe.
Saramago'nun anlatmak istediği böyle bişey olmalı.
Benim anladığım bu idi, umarım spoiler olmamıştır. Hala okumayanlar da incelemeyi kitabı okuduktan sonra okusun derim.
Uzun lafın kısası defalarca okunası bir kitap, alıntılarla yetinmeyin tüm kitabı bir oturuşta okuyun derim. Açıp açıp okurum. Zaten niye başucumda durduğunu çözememiştim, ta ki alıntılar yapmak için tekrar göz atana kadar. Evet gerçekten başucumda ! :) Bilmiyorum niye. Hala çözememişim ;)
Keyifli dalışlar Saramagonun dünyasına. Giren çıkamaz, söyleyeyim. "Ölüm bir varmış bir yokmuş" bu kadar mı olur dedirtirken mantıklı gelebilir , "yitik bir adanın öyküsü" ilk okuduğum eseriydi, bambaşka bir havası var.
Bu incelemeyi bitirmek sanırım mümkün değil. Nacizene ekleyeceğim:
Kör olmamak için içinize bakın çünkü beyaz ışık orda !
·
86 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.