Menduh Şevket Esendal'ı hep edebiyat kitaplarında görürsünüz ve öylece bir isim olarak kalır aklınızda. Bu eserini okurken capcanlı bir dil ve üslupla sizi büyülüyor. Yazarın üslubu ve anlatış tarzı çok iyi fakat kitapta konu bütünlüğü yok ve olaylar içiçe gelişiyor. Kahramanları analiz etmeye fırsat bırakmıyor. Sanırım, o dönemde eleştirmenleri biraz çalıştırıp hazıra konmadan eseri enine boyuna incelemeyi hedeflemiş. Beklenmedik son ise Tanzimat Dönemi Edebiyatı romanlarındaki sonlara aynı aslında tipik karakterler ve basite indirgenmiş bir konuyla dilini canlı tutmaya çalışmış. Keyifli okumalar dilerim.