tam inceleme demeyelim de
Farkettim ki düşüncelerimi yazıya dönüştürmek istediğimde hepsi dağılıyor, bir türlü toparlayamıyorum.
Altıncı koğuş beni Andrey Yefimıç ve İvan Dmitriç ile tanıştırdı , bir de doktor olduğunu öğrendiğim yazarımız Çehov var tabi.
Deli olarak nitelendirilmek nedir tam olarak?
Etrafındaki insanları anlamamak mı, etrafındaki insanların seni anlamaması mı?
Aslında düşününce delilik hiç bu kadar göreceli ve bize bu kadar yakın olmamıştı.
Etrafında gelişen olaylara kayıtsız kalmaya devam eden Andrey Yefimıç'ın giderek tükenmesi çok etkiledi beni. Yalnız kalmaktan, düşüncelerimle baş başa kalmaktan en az Andrey Yefimıç kadar mutlu olduğumu farkettim. Çoğu cümlesinde kendimi bulduğum bir kitap oldu, henüz deli olarak nitelendirmiyorum ama kendimi.
"...bence kitaplar notaya, sohbet ise şarkı söylemeye benziyor" diyor Çehov, aynı notada şarkı söyleyebileceğimiz insanlar olmalı.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.