"Satranç ", Stefan Zweig'in okuduğum 3.kitabı. Konusunu beğendim diyebilirim. Faşizmin ne derece korkunç bir şey olduğunu, bu kitapta tam anlamıyla hissettim.
Dr. B., tam anlamıyla bir boşluğun, kendi deyişiyle bir "hiçliğin "içerisinde, zaman ve mekân dışı bir yaşam sürer. Bu yüzden de ruhsal dengesini yitirmenin eşiğine geldiği sırada bir kitapla karşılaşır. Bu kitapta 150 adet değişik satranç partisi bulunmaktaydı. Bu kitap sayesinde 2 tür 'Ben'i ortaya çıkarır: Siyah Ben ve Beyaz Ben. Çünkü siyah ve beyaz taşlara göre iki farklı kişilik oluşturması gerekiyordu.
Dr. B. Oradan kurtulur ama kendisini akıllı mi yoksa deli mi olduğu konusunda tam bir kesinlikle açıklayamaz.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.