21 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Düşünüyorum da; neslimiz tükenmedi, aynı dili konuşuyoruz, yan yanayız eşimizle, dostumuzla, çocuğumuzla, komşumuzla; ama konuşmuyoruz. Oysa ne büyük nimet, konuşacak insanımız, ortak bir dilimiz, konuş konuş bitmez sözümüz, taaa buradan oraya kuş gibi uçuveren kelimelerimiz var. Anlamak mümkün değil insan neden yan yanayken söylenecek sözleri ayrılıklara saklar?
Her daim dinleyen olur, hatta kimsenin seni duymadığında bile...
Sadece sesli söyle sözlerini, ve bekle zamanı gelince duyarsın kendi sesinin sana gelişini.
Hiç kimse olmasam da dinlemek için çaba sarf edebilirim benimde ruhumda ve kalbimde söyleyecek çok söz var ama hiç kimseye anlatmak istediğimi de dinleyemedigimi de çok
Kırık kalpler çok zor onarılıyor ruhumuz daha da zor ben paramparça ruhumu sevdiklerim ve ruhumu yaşatmak için ayaktayım ve çok güçlü olmaya çalışıyorum becerebildigim kadarıyla