Nietzsche, Schopenhauer’ın “ istem” olarak adlandırdığı şeyin, yalnızca içi boş bir sözcük olduğunu ve yaşamın sadece özel bir “güç istemi” vakası olduğunu öne sürer; sonuçta, yaşayan her şeyin bu güç istemi biçimine dahil olmaya çalıştığını iddia etmek oldukça keyfidir. Nietzsche’ye göre “isteme”, bir sürece, sabit bir özne olmaksızın (bir) oluşa tekabül eder ve “arzulama” veya “çabalama” ile karıştırılmaması gerekir; her şeyden önce, “kumanda etme duygusu” ile tanımlanır. Nietzsche, “isteme” gibi bir şeyin söz konusu olmadığını ama ancak “bir şeyi isteme” gibi bir şeyin söz konusu olduğunu öne sürer. “Güç istemi” formülleştiriminde “istem” ile “güç” arasındaki ilişki, dinamik ve aktif bir ilişkidir. Ama metafizikçiler tarafından öne sürüldüğü şekliyle “ istem” ve “isteme” fenomeni, saf kurmacadırlar.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.