Aytmatov’un okuduğum ilk eseri olmasına rağmen sanki bildik biriyle konuşmak, eski bir dostu selamlamak gibiydi. Her sayfada iç burkan detaylar olmasına karşın ölüm-yaşam, iyilik-kötülük karmaşasına umutlu bir son getirilmiş sayılabilir. Gözyaşlarınıza hakim olmaya çalışmayın zira pek mümkün olmayacaktır.