Çoğu yazarın hikaye veya romanlarında belirli bir sistem olur, gidişat, usul, üslup veya karakterler hep aynı kalır bir tek olaylar değişir. Ben bu benzerlikler içerisinde kendimi güvende hissederim ve bildiğim şeyleri okumaktan zevk alırım. Mustafa Kutlu'da da hep bu aynılık vardı; veyahut ben var sanırmışım. Meğer o benim benzerlik kurduklarımın hepsi kitabın ruhundan kaynaklaniyormus. Bu seferki hikaye öyle bir ruh üzere kaleme alınmış ki bu tadı kaybetmek kitabı bitirmek istemedim. Yine de bir günde bitti. Zaman geçip de kitabın sırasının gelmesini onu tekrar okumayı hasretle bekleyeceğim. Kutlu hikayeleri okumak benim için bir ihtiyaç oldu. İhtiyacı olanlara ilaç gibi gelecektir.
·
196 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.