Artık her anda bir kaybediş kaygısıdır; onları farklı sarılış ile hissettiren,
sağ boşluğu dolanların kalplerinde.
Ve fiziksel kaybın gölgesinde,
canlı kalanlara sessizce dokunur; tüm bedenini unutuşunda, ruhunun geçişinde...
Olmayanın muhayyilesinin bilincinde,
farklı her bedene sarılışta bile,
bedene değil kayıp ruhuna bir bağ oluşudur,
ellerinin sırtına değişinde...
Öyle ki içinde sakladığı tebessümle...